Hudaýyň şöhratyny açmak: Mesih Isada açylan Çäksiz Bir

«Daglaryň dogulmagyndan ýa-da Sen ýeri we dünýäni döretmezden ozal, ebedilikden ebedilige çenli, Sen Hudaýsyň!» (Zebur 90:2)

Eý, Ruhum! Özüňi Ähli Güýçliniň pikirleri bilen doldurmaga çalyş. Özüňi Onuň Şöhratynyň geçip bolmaýan ýollarynda ýitir!

«Sen gözläp Hudaýy tapyp bilermiň?» Mör-möjek ummana düşünip bilermi, ýa-da gurt asmana çykyp bilermi? Çäkli Çäksize düşünip bilermi? Ölüm Ölümsizligi ele alyp bilermi? Biz diňe kenarsyz deňziň gyrasynda durup, «Eý, çuňluk!» diýip gygyryp bileris.

«Ebedilikden!» — ebediligiň beýik we haýran galdyryjy syry bilen örtülen! Bir ýyldyz öz orbitasynda aýlanmazdan ozal — bir perişde ganatyny gymyldatmazdan ozal — Hudaý bardy! Onuň öz çäksiz barlygy ähli giňişligidoldurýardy. Onuň üçin ähli wagtdiňe bir dem alşyň — bir ýürek urşyň — bir göz açyp ýumşyň ýaly!

Janly-jandaryň iň asylly mirasy bolan ebedi bagt, tebigaty boýunça ösýändir. Ol bagtyň we şöhratyň derejelerinde öňe gitmäge mümkinçilik berýär. Beýik Ýaradyjynyň Ebediligi beýle däldir; Ol kämil bolupdy wagtyň dogulmagyndan ozal — «wagt indi bolmaz» diýlende hem şeýle bolar! Ol ýalňyzlykda ägirt uly giňişlikde ýaşanda hem çäksiz şöhratly bolupdy — indi perişdeleriň we baş perişdeleriň aýdymlary Onuň gulagynda ýaňlananda hem şeýle! Ýöne «kim Onuň ähli öwgüsini görkezip biler?» Biz iň gowusy Onuň şöhratynyň elipbiýini diňe pyşyrdap bileris. Hudaýy köp adamlardan has köp gören Musa, henizem doga edýär: «Sizden haýyş edýärin, maňa Siziň şöhratyňyzy görkeziň!» Hudaýy beýleki adamlardan has köp bilen Pawlus, henizem doga edýär, «Ony bilmek üçin.»

«Onuň baradaky iň howpsuz çeper sözümiz,» diýýär Huker, «Onuň şöhratynyň düşündirilip bolmaýandygyny boýun alanymyzda biziň sessizligimizdir.»

We bu şeýle Bir Şahsmy, Oňa iň süýji ynam bilen seredip, «Meniň Atam» diýip bilýärinmi? Bu şol Çäksiz Bir Şahsmy, Ony «Asmanlaryň Asmany hem öz içine alyp bilmeýär,» men Oňa «Meniň Hudaýym» diýip bilýärinmi?

Imanly, Hudaýyň şöhratyny görüp, ýaşamagyňyza mümkinçilik berýän serişdäni göz öňüne getiriň. «Hiç kim Hudaýy hiç haçan görmedi, Atanyň göwsünde bolan ýeke-täk Ogly, Ol Ony açdy.» Elýetmez nurda ýaşaýan Ol, «Immanuel, Hudaý biziň bilen» şahsyýetinde öz şöhratynyň çadyryndan çykýar. Mesih Isada, «görünmeýän Hudaýyň keşbi,» janly-jandar — hawa, günäkärler — Hudaýyň şöhlelerine ýanyp-ýanman seredip bilerler! Ony şöhratlandyrmak siziňki bolsun. Şeýlelik bilen öz barlygyňyzyň beýik maksadyny ýerine ýetirmäge çalyşyň. Siziň ähli sözleriňiz we ýollaryňyz, hereketleriňiz we maksatlaryňyz, kynçylyklaryňyz we ýitgileriňiz Onuň öwgüsine bolsun. Iň ýokary serafyň hem mundan ýokary ýa-da asylly maksady bolup bilmez — täjini taşlaýan Hudaýyň şöhraty.

Ýöne Onuň siziň üstüňizde, halas edilmedik perişdelerde bolmadyk bir haky bar. «Ol özüni siziň üçin berdi!» Ähli Güýçliniň berip biljek ähli sowgatlarynyň iň güýçlüsi, ähli kiçi zerur bereketleriň berilmegi we ähli zerur bolmadyk synaglaryň saklanmagy üçin kepillikdir. Siz «Onuň şöhratyny, Atanyň ýeke-täk Oglunyň şöhratyny» görmäge çagyrylanda, onuň aýratynlygyny ýatda saklaň; bu sizi öz şöhleleri bilen gorkuzmak üçin däl — eýsem öz gözellikleri bilen sizi özüne çekmek we maýyl etmek üçindir — ol «merhemet we hakykat bilen doly.» Ol siziň ähtdäki Hudaýyňyzdyr. «Aşagynda ebedi gollar bar.» Siz gijeki ýassygyňyzda, howpsuzlygyň süýji wadasy bilen rahatlanyp bilersiňiz we diýip bilersiňiz: «Men hem ýataryn, hem parahatlykda ýataryn, çünki diňe Sen, eý Reb, meni howpsuzlykda ýaşadýarsyň!» (Zebur 4:8)