«Atanyň Maňa berýän ähli adamlary Maňa geler; we Maňa geleni Men hiç haçan kowmaryn!» (Ýahýa 6:37)
Kowmak! Janym! bu näçe gezek seniň taryhyň bolup bilerdi! Sen Hudaýyňdan ýüz öwürdiň — Ol seni näçe gezek kowup bilmezdi? Hawa! seni kowup bilmezdi gazabynyň oduna ýangyç hökmünde — şiresiz, miwesiz agaç hökmünde! We Onuň mynasyp bolmadyk sabyrlylygy üçin seniň ähli gadyrsyz jogabyňa garamazdan — Ol henizem yglan edýär: «Men diri bolşum ýaly, diýýär Reb, ölen adamyň ölüminden lezzet almaýaryn!» Seniň günäleriň legion bolup biler — deňiz çägesi olaryň laýyk görnüşi bolup biler — olaryň hapa we agyrlygy baradaky pikir seni ýeňip biljekdigini duýup bilersiň; ýöne sabyr et! seniň sabyrly Hudaýyň merhemetli bolmaga garaşýar! Eý! günäň sebäpli çuňňur pesel we ýumşa, we özüňi täzeden Onuň gullugyna bagyşlamaga karar ber, we şeýle geleniňde, Ol seni hiç haçan kowmaz!
Sebäpli umytsyzlanma öňki kemçilikler — seniň günäleriň uly — ýöne seniň Halasgäriň mertebeleri uly! Ol ähli geçmişi unutmak we ony unudylmak isleýär, eger häzirki söýgi we geljekki boýun egmek wadasy bar bolsa. «Simon, Ýunusyň ogly — Sen Meni söýýärmiň?» Ah! nähili tapawutlydyr Hudaýyň hökümi ynsanyňkydan! Seniňki ýaly günälerden soň, ynsanyň hökümi «Men ony kowaryn!» bolardy. Ýöne «Hudaýyň eline düşmek, ynsanyň eline düşmekden gowudyr;» çünki Ol diýýär, ″Men hiç haçan kowmaryn!″
