Asmanlar kämil saz gurýarlar, Rebbiň şöhratyny ulaldýarlar; Olaryň şöhraty yzyna gaýtaryp bolmajak derejede talap edýär Ýaradyjynyň eliniň ykrar edilmegini. Maestro her bir bölejigi ýerinde saklaýar, Giňişlikde kämil sazlaşygy saklaýar; Asman jisimleri wagt boýunça hereket edýärler Onuň simfoniýasyny we ritmini ýerine ýetirip. Onuň sazy ne hökmany, ne-de ýönekeý; Onuň kanunlary hemişe mutlak we dogry. Eger zatlar başgaça aýlanyp başlasa Betbagtçylyk asmanlary weýran ederdi.
Ol kosmos tekjesinden bir kanwas aldy, We özüniň şekilini ussatlyk bilen çyzdy; Ol ussat çotgasyny topraga we palçyga ulandy, We ýedinji gün guramak üçin goýdy. Her bir çyzyk kämil älemi suratlandyrýardy, Sazlaşyksyzlygyň ýa-da näletiniň yşaraty bolmazdan; Tema Hudaý bilen bagtly gatnaşykdy, Topragy bejerýän adam tarapyndan suratlandyryldy. Şeýtan suraty başdan bozdy Günäkär ynsan ýüregini suratlandyryp. Ýer ýüzündäki sahnanyň sintaksisi ýitirildi; Betbagtçylyk we ölüm elhenç bahady.
Ol palitrasyny galam üçin bir gyra goýdy, We «Adamlaryň Tragediýasyny» ýazdy; Ol tagtyndan ýüz öwürjek bir sýužet We özüniň ynsan bedenini aljakdy. Ol ýer ýüzüne geldi we biziň ýerimize ejir çekdi; Ol biziň näletimizi mukaddes başynda göterdi; Ol haçda günä üçin töleg töledi, Biziň ýitgimizi düzetmek üçin şol ýerde ölüp. Halasgärligiň awtory biziň kynçylygymyzy çözdi, We asmanyň iň ýokary belentligine ýene-de galkdy. Onuň mukaddes adyna ynanýanlaryň hemmesine hödürlemek üçin Ebedi oduň azabyndan halasgärlik.
Bu bozuk ýaradylyş tizden ýok bolmaly, We Hudaýyň ebedi gününde çalşyrylmaly, Parahatçylygyň we dogrulygyň ýaşajak ýeri bilen, Günäniň her bir yzy dowzaha ýapyljak. Söýgi Hudaýy bir günäni goýmaz Ol adamlaryň ýanynda ýaşajak sahnany bozmak üçin. Onuň dogrulygyny ret edýänler ölmeli; Toba edýänler Onuň bilen asmanlarda höküm sürerler. Onda nähili ajaýyp aýdym aýdarys! We nähili ajaýyp sungat eserlerini getireris! We nähili ýürekleri joşdurýan hekaýalary gaýtalarys! Maestronyň aýaklarynyň astynda sežde edip. — Bud Morris
«Rebbe täze aýdym aýdyň! Rebbiň adyna aýdym aýdyň, ähli ýer!» (Zebur 96:1 NKJV)
