Hudaýyň halas edilen ynsan üçin şatlykly begenji we söýgüsi

«Reb Hudaýyňyz siziň araňyzda güýçlüdir! Ol halas eder, Ol siziň üstüňizden şatlyk bilen begenç eder; Ol Öz söýgüsinde dynç alar. Ol siziň üstüňizden aýdym aýdyp begenç eder!» (Sefanýa 3:17) Hudaýyň ajaýyp pikiri! — Hudaý Öz söýgüsinde dynç alýar — Onuň günä etmedik perişdeler üçin däl-de, eýsem ýykylan, halas edilen ynsan üçin söýgüsi! Pikiriň manysy, agyr işi tamamlandan soň dynç alýan adamyň şatlygy we kanagatlanmasy. Hudaý ýaradylyşda dynç aldy — Ol täze doglan dünýäniň üstüden şatlyk bilen begenç etdi. Emma bu Onuň täze doglan halas edilen janyň üstüden şatlykly dynç alşynyň we begenjiniň gowşak bir görnüşidi.

Aýatda owadan yzygiderlilik bar. Ol iň ýokary nokadyna ýetýär. Ilki bilen, Hudaý «halas edýär.» Soňra Ol «begenç edýär.» Soňra Ol «dynç alýar» (şatlygyň oýlanma dynç alşy). Soňra, bu ýeterlik dälmiş ýaly, Ol Öz halkynyň üstüden «aýdym aýdyp» begenç edýär. Ýer ýüzündäki söweşçi ýaly — ilki bilen ýeňiş; soňra şatlykly gykylyk; soňra basyp alnan meýdanyň asuda gözden geçirilmegi; soňra ýeňiş aýdymy.

Ol «Öz söýgüsinde dynç alýar!» Hudaý bilen söýgi bir häsiýetdir. Adamlar, höwes bilen, söýgi hereketini edip bilerler. Wagtlaýyn duýgy we emosiýa, hatda tebigy taýdan söýgisiz ýüregiň ýagdaýynda-da, käbir jomartlyk we mähirlilik işine itergi berip biler. Emma Hudaýyň tebigaty we Onuň ady söýgi bolany üçin, Onuň bilen hiç hili üýtgeýän, özbaşdak, kaprizli zat bolup bilmez. Onuň söýgüsi ýoldan çykan, üýtgeýän akym däl — eýsem çuň, asuda, hemişe akýan, joşup akýan derýa!

Bir söz ýa-da bir garaýyş, seniň iň gowy ýer ýüzündäki dostuňy daşlaşdyryp biler. Emma dostlaryň Dosty üýtgewsizdir. Eý, günäkärler we ýitirilenler üçin şol söýgi nähili güýçli bolmaly, bu barada Hudaýyň ogullyk söýgüsiniň dodaklary bilen şeýle aýdylýar, «şonuň üçin,» diýýär Isa, «Meniň Atam Meni söýýär, sebäbi Men goýunlar üçin janymy berýärin.»

«Ol siziň üstüňizden aýdym aýdyp begenç eder!» «Gelinlikçi geliniň üstüden begenç edişi ýaly — Hudaýyňyz hem siziň üstüňizden begenç eder.» Gaýdyp gelen ogul, diňe ata-eneleriň bagyşlamagynyň gözýaşy we gujagy bilen garşylanmaýar; eýsem şol ata-eneleriň jaýlarynda uly baýramçylyk geçirilýär, «Biziň şatlanmagymyz we begenmegimiz dogrydyr.» Şol şatlyk sahnasyndaky iň şatlykly ýüz, horlanan sergezdanlaryňky däl — eýsem ýitirilen we tapylan oglunyň üstüden begenç edýän atanyňky!

«Gökde Hudaýyň perişdeleriniň arasynda, toba eden bir günäkär üçin şatlyk bar» — ýöne bu şatlyk, konsentrik hatarlar boýunça ýaýrasa-da we şöhratyň iň daşky çägine ýetse-de, merkezde iň çuňdur. Ol tagtdan başlaýar — şol aýdymyň esasy notasy Hudaýyň Özü tarapyndan çalynýar! Şeýle hem ýitirilen goýun mysalynda. Mesihiň nähili gürleýändigini görüň, goý, Ol şol sergezdanyň gaýdyp gelmeginden ähli şatlygy özüne alýan ýaly; «Ol ony begenç bilen egnine alýar,» we diýýär, «Meniň bilen begeniň!» Onuň halkynyň şatlygy Onuň öz şatlygynyň bir bölegi, «Men size bu zatlary aýtdym — Meniň şatlygym siziň içinde galsyn we siziň şatlygyňyz doly bolsun.»

«Hudaý siziň araňyzda;» «Ol güýçlüdir;» «Ol halas eder.» Islendik garyp günäkäre mundan başga näme gerek — häzirki Hudaý, güýçli Hudaý, Halasgär Hudaý? Halas etmäge ukyply, halas etmäge islegli — hatda has köp — halas etmäge şatlykly! «Reb Özünden gorkýanlardan lezzet alýar.» «Siz Meniň gözümde gymmatly we hormatly bolanyňyz üçin — we Men sizi söýýän!»