«Ine, indi kabul edilen wagt; ine, indi halas bolmak güni.» (2 Korinfliler 6:2)Okyjy! Siziň ýagdaýyňyz nähili? Siziň janyňyzyň halas bolmagy meselesi ahyrky we hemişelik çözüldimi? Siz Hudaý bilen parahatçylykdamysyňyz? Siz Pawlus bilen ölüm howpy abanýan mahaly: «Men indi taýýar!» diýip bilermiňiz? Siz yza süýşürmegiň we gijikdirmegiň çäksiz howpuny duýmaga mejbur bolduňyzmy we «Ine, indi!» diýen çagyryşa jogap berdiňizmi?
Ah, näçeler tapdylar, ölüm düşeginde taýýarlyk üçin göz öňüne getiren sagady gelende — toba gözýaşynyň dökülmegi gaty giçdi, we rehimdarlyk dogasynyň aýdylmagy gaty giçdi! Siziň wyždanyňyz we siziň Hudaýyňyzarasynda açyk söhbetdeşlik bolsun. Meseläniň gyssaglylygyndan gaçmaga synanyşmaň. Siz ony indi ret edip bilersiňiz — ýöne siz ret edip bilmejek bir gün geler! Ol umumy zatlara garyşmasyn — ol şahsy mesele hökmünde kabul edilsin; siziň üçin çäksiz ähmiýetli mesele hökmünde: «Men halas boldummy — ýa-da halas bolmadymmy? Men taýýarmy — ýa-da ähli zady gurbatyna Hudaý bilen duşuşmaga taýýar dälmi?»
Siziň, belki-de, ony başga we «amatlyrak wagtda» geljekde ara alyp maslahatlaşmak üçin dogry niýetiňiz bardyr. Biz Feliksiň «amatlyrak wagty» barada okap gördükmi? Ölüm sagadynyň synagyny töwekgelçilige salmazlyk has gowudyr, meseläni çözmek üçin, «Meniň janym ebedilik üçin howpsuzmy?» Bu gaty kyn mesele — ebediligiň bosagasynda jan barada maslahat! Ýatda saklaň, Hudaýyň Ruhy «hemişe göreşmez.» Onuň beýleki ähli häsiýetleri çäksizdir — ýöne Onuň sabyrlylygy we çydamlylygy öz «çäkleri we serhetleri» bardyr.
Şu gün siziňki bolan çakylyk ertir yzyna alnyp bilner! Palta indi agajyň köküne goýlan bolup biler, we höküm ganatda, «Kesip taşlaň!» Nähili elhenç, siz henizem bu ýatlaşma we günä ýagdaýynda ýaşaýarsyňyz! Häzirki parahatçylygyň nähili ýitgisi! Ebedi şatlygyň nähili ýitgisi! Gyssanyň! Jan üçin gaçyň, ýogsa siz ýanyp gutararsyňyz! Siziň ölümsizligiňiz boş zat däl!
«Gije uzak geçdi!» Näçe uzak geçendigini kim aýdyp biler? Ol indi — ýa-da hiç haçan bolup biler! Siz ýene bir gezek gijeki ýassygyňyza ýatjak bolýarsyňyz. Ertir oýanyşyňyz «daşky garaňkylykda» dowzah çukurunda bolsa näme bolar! Ýöne, gaýrat ediň, ol gije gaty uzak geçmedi. Bu «Gije Gözegçilikleriniň» soňkusyny, gijikdirmän, Isanyň — Günäkärleriň Halasgäri we Günäkärleriň Dostunyň ýanyna gaçyp ýapyň. Ol gijäniň soňky gözegçiliginde, Ol gadymda Öz tupanly şägirtleriniň ýanyna geldi. Olar ýaly, Ony indi janyňyza kabul ediň; we ähli günäkär gorkularyňyzy Onuň ähli zady gurbatyna, «Parahat bol, dym!»
Ähli töwerekde howply alamatlar ýokmy, edil dünýäniň soňky we ýapylýan «gije gözegçiligi» gelendigi ýaly? Tolkunlar ýokary galýar. Biz suwlaryň üstündäki aýak seslerini eşidýäris. Şemalynyň üýtgeýän inleýişleriniň arasynda, käbirleri üçin şatlyk, beýlekiler üçin gorky bolan gözegçilik sözi eşidilýär, «Maranata! Reb gelýär!»
Okyjy! Siz taýýarmysyňyz ? Siziň dilinizde şatlykly jogap barmy, «Gel, Reb Isa! Çalt gel!» Eger bu gije hakykatdan-da siziň iň soňky gijäňiz bolsa, we höküm gürrüldileri daň atmanka siziň üstüňize düşse; siz ebedi daňyň ynamynda: «Men parahatlykda ýataryn we uklaryn, çünki Sen ýeke Özüň, Eý Reb, meni howpsuzlykda ýaşadýarsyň!» (Zebur 4:8) diýip bilermiňiz?
