Şol garyp kör adamy görüň — başga biri ony elinden tutup, howpsuz ýere alyp barýar. Ýolbelet bolmasa, ol howp astynda bolar. Ol bize pygamber arkaly Rebbiň dilini nähili süýji ýatladýar: "Men körleri bilmedik ýollary bilen alyp bararyn — nätanyş ýollar boýunça olara ýol görkezerin. Men olaryň öňündäki garaňkylygy ýagtylyga öwürerin we gaty ýerleri tekizlärin. Bular meniň etjek işlerimdir; men olary terk etmerin." (Işaýa 42:16)
Isa biziň ýalňyşsyz ÝOLBELEDIMIZ, Ol bizi höküm ýollarynyň arasynda dogrulyk ýoluna alyp barýar. Onuň ýolbaşçylygy bizi Şeýtanyň duzaklaryndan we dünýäniň jadyly täsirlerinden goraýar. Ol bizi . . . doga üçin Öz tagtyna, günäleri bagyşlamak üçin Öz haçyna, ýoldaşlyk üçin Öz ybadathanasyna, görkezme üçin Öz sözüne we iýmit we lezzet üçin Öz düzgünlerine alyp barýar.
Ol bizi howpsuz, paýhasly we mähirli alyp barýar.
"Çünki olara rehim eden olary alyp barar, hatda suw çeşmeleriniň ýanyndan hem olara ýol görkezer." Biz Onuň ýolbaşçylygyna garyp kör adamyň ýoldaşa mätäç bolşy ýaly mätäç. Onuň ýolbaşçylygy bolmasa — biz günä, gussa we howpa düşerdik.
Biziň söýgüli ýolbaşçymyz bizi . . . mukaddeslige, bagta we Jennete alyp barýar!
"Sen maňa Öz maslahatyň bilen ýol görkezersiň — we soňra meni şöhrata kabul edersiň!"
Seniň Ruhyň, seniň ylahy ykbalyň we seniň barlygyň — maňa dogry ýol görkezer we meni sag-aman öýe getirer. Olar meni diri suw çeşmelerine alyp barar we men ýaşyl öri meýdanlarda iýmitlenerin. "Meni Öz hakykatyňda alyp bar we maňa öwret — çünki Sen meniň halasgär Hudaýymsyň; men saňa bütin gün garaşýaryn."
Her bir howpda meniň ýolbeledim bol,
Gije-gündiz her sagat meni synla;
Bolmasa, meniň akmak ýüregim azaşar,
Seniň Ruhyňdan uzaklaşar!