«Men seni özüme ebedilik adaglaýaryn!» (Hoşea 2:19) Isanyň öz äht söýgüsiniň mähirliligini beýan etmek üçin ulanýan şekilleri nähili ajaýyp we dürli! Meniň ruhum! Seniň Halasgär-Hudaýyň seni öýlendi! Adaglygyňyň WAGTYNY bilmek isleýärsiňmi? Dünýä döremänkä, geçen ebediligiň çuňluklaryna gaýdyp bar; şonda we şol ýerde seniň adaglygyň baglaşyldy: «Men seni ebedi söýgi bilen söýdüm!»
Tizden toý sagady geler, şonda seniň ýok bolan Rebiň öz adagly gelnini öz şa köşgüne garşylamaga geler! Häzir Gelinlikçi garaşýar — ýöne seniň uklamazlygyňy we ýatmazlygyňy üpjün et! Elbetde, daş-töwerekde bilini guşap, çyralary ýakyp durmagy talap edýän köp zat bar. «Gijäniň ýarynda!» (Ol iň az garaşylýan sagatda) gykylyk eşidilip biler — eşidiler: «Ine, Gelinlikçi gelýär!»
Meniň ruhum! Bu mistiki birleşme seniň bilen Rebiň arasynda döredildimi? Sen Oňa bolan imanyňyň pespäl ynamy bilen: «Meniň söýgülim meniňki — we Men Onuňky!» diýip bilýärsiňmi? Eger şeýle bolsa, seni garaşýan şöhratlar uly, söz bilen aýdyp bolmajak ulydyr! Seniň Isanyň gelni hökmünde berilýän sepiň — ähli zady Ähli zady edip bilýän Hudaýyň berip biljek zady — we şöhratlanan gelniň alyp biljek ähli zady! Şol şöhratly toýlaryň geljekde boljakdygyny göz öňüne getirip, sen dul galmakdan gorkmaly däl. Hudaýyň birleşdiren zadyny hiç bir ýaradylan güýç aýryp bilmez! Ol seni adaglaýar, we bu «ebedilik üçin!»
