«Ruh bilen başlap, indi beden bilen kämilleşýärsiňizmi?» (Galatýalylar 3:3) Häzirki wagtda hristianlaryň arasynda iň gowy saklanýan syrlaryň biri şudur: Isa ählisini töledi. Men ählisini diýýärin. Ol diňe bir siziň günäleriňiziň bagyşlanmagyny we jennete bilediňizi satyn almandyr, Ol siziň aljak her bir bereketinizi we doga-dilegleriňize beriljek her bir jogaby satyn aldy. Olaryň her birini — hiç hili kadadan çykma ýok.
Näme üçin bu şeýle gowy saklanýan syr? Esasy mesele, biz henizem ruhy taýdan «bankrot» däldigimize ynanmaýarys. Diňe başga biriniň merhemeti bilen Hudaýyň Patyşalygyna merhemet bilen gelenimizden soň, indi öz ýolumyzy öz işlerimiz bilen tölemäge synanyşýarys. Biz diňe wagtlaýyn bankrotlygy yglan etdik; indi merhemet bilen däl-de, gowy işler bilen ýaşamaga synanyşýarys.
Hristian bolanymyzdan soň, has açyk günälerimizi taşlap başlaýarys. Biz ybadathana gatnap, sadaka gutusyna pul salyp, belki-de kiçijik topar Ynjyl öwrenişine goşulýarys. Biz öz durmuşymyzda käbir oňyn üýtgeşmeleri görýäris we özümiz hakda gowy duýup başlaýarys. Biz indi bankrotlykdan çykmaga we hristian durmuşynda öz ýolumyzy tölemäge taýýar.
Soňra ruhy taýdan ýüzüstümize ýykylýan gün gelýär. Biz köne günä gaýdyp gelýäris ýa-da etmeli işimizi etmeýäris. We biz Hudaýdan ähli bereketleri belli bir wagt üçin ýitirdik diýip çaklaýarys. Hudaýyň bereketine garaşmagymyz, hristian durmuşyny nähili gowy ýaşaýandygymyza bagly. Biz Hudaý bilen «öz ýolumyzy tölemegi» başarýarys we etmeli diýip pikir edýäris.
Bu synagy synap görüň: Ruhy taýdan ýüzüstüňize ýykylan wagtyňyzy ýadyňyza salyň. Soňra şondan derrew soň hristian däl dostuňyz bilen Mesihi paýlaşmak üçin ajaýyp mümkinçilik bilen duşuşandygyňyzy göz öňüne getiriň. Siz muny Hudaýyň kömegine doly ynam bilen edip bilermiňiz?
