Rebbe şükür ediň, Ähli güýçli, ýaradylyşyň Patyşasy! Eý janym, Oňa şükür et, çünki Ol seniň saglygyň we halasgärligiňdir! Eşidýän ähliňiz, indi Onuň ybadathanasyna ýakynlaşyň; Şatlyk bilen Oňa sežde ediň.
Rebbe şükür ediň, ähli zatlara şeýle ajaýyp höküm sürýän, Seni ganatlarynyň aşagynda goraýan, hakykatdan-da, şeýle ýuwaşlyk bilen goldaýan! Seniň islegleriňiň hemişe nähili bolandygyny görmediňmi Onuň buýruklarynda berlen?
Rebbe şükür ediň, işiňi rowaçlandyrýan we seni goraýan; Elbetde, Onuň ýagşylygy we rehimdarlygy bu ýerde her gün seniň bilen; Ähli güýçliniň näme edip biljekdigini täzeden oýlan, Eger Ol seni söýgüsi bilen dostlaşsa.
Rebbe şükür ediň, tupanlar söweş edende, Elementler seniň daşyňda gahar-gazap bilen joşanda, Ol olara durmagy buýurýar, olaryň gazabyny parahatçylyga öwürýär, Tupanlary we suwlary köşeşdirýär.
Rebbe şükür ediň, günäniň garaňkylygy köpelende, Hudaýsyzlar ýeňiş gazanyp, ähli mertebäni bulaşdyranda, Ol öz nuruny ýaýradýar, gijäniň gorkunçlyklaryny kowýar, Mukaddesleri öz rehimdarlygy bilen gurşap alýar.
Rebbe şükür ediň, eý, içimdäki ähli zat Oňa sežde etsin! Janly we dem alýan ähli zat, indi öňüne öwgüler bilen geliň; Onuň halkyndan ýene-de «Amin» sesi ýaňlansyn, Şatlyk bilen hemişe Oňa sežde edýäris. — Ýoahim Neander (1680)
