Seni aşak indiren nähili söýgi boldy, Meniň ýatan çuňluklaryma çenli, Seniň şöhratly tagtyňy terk etdiren, Guluň keşbinde ýoluňy basmak üçin; Ýene-de aşak, ölüme gitmek üçin, Men hiç haçan höküm bilmezligim üçin.
Meniň ýerim indi Seniň ýokarda, Seniň gymmatly ganyňyň güýji bilen, Seniň Atanyň ýüzüniň öňünde söýgi bilen, Indi meniň Atam we Hudaýym edildi. Eý! meniň gowşak sesim ulalsa, Şeýle gowy söýýän Onuň öwgüsi.
Düşündirilip bilinmeýän söýgi, Ol gaty ajaýyp, gaty giň; Diňe Hudaýyň ýüregi saklady, Geçmiş asyrlarda şeýle ylahy pikirleri. Emma eý! men bilýärin, ol mende galýar, We ebedilik dowam eder.
Eý Reb, meni has-da doldur, Şeýdip meniň ýüregim şu ýerde-de, Seniň söýgiňiň baý we çäksiz hazynasyndan, Dolar we joşar. Seniň beren bereketleriň bilen doly, Indi jennetiň öňünden datmak. — Anonim
