Seniňki söýgi, Reb, bizi birleşdirýän, Çöllük ýollardan ädimlerimizi ýol görkezýän; Ýakyn wagtda ýüzbe-ýüz Seni ebedi tagzym ederis, Indi şadyýan ýüreklerimiz Seniň öwgüň bilen dolsun.
Wepaly Seniň merhemetiň ýolumyzda garaşdy, Çuňňur lezzet tapdyk, Reb, Sende; Indi bu hazyna bilen ruhlarymyz ýüklenen, Aýaklaryňda egilen, we ysy azat edilen.
Biziň üçin, Reb Isa, Özüňi berdiň; Çuňňur azaplar biziň üçin bildiň; Indi, asmanyň hormatyna laýyklykda, Seniň özüňkileriň ýüreklerinden aýdym galýar.
Isa, Reb Isa, biz Seni söýýäris we tagzym edýäris, Şöhratly Seniň adyň, ähli öwgülerimizden ýokary; Deňsiz-taýsyz Seniň gözelligiň, Seniň öňüňde ybadat edýäris; Ruhlarymyz dymdy, Seniň söýgiňde dynç alýar. — Agnes Mary Harding (1887-1966)
