“Maňa ynan!”
1935-nji ýylda Sahara çölünde, hiç hili ýaşaýyş alamatlaryndan köp kilometr uzaklykda, suwsuz syýahatçy gumdan çykyp duran köne suw nasosyna gabat geldi. We bu miraj däldi. Ol hakykatdy! Nasosyň tutawajyna kiçijik bir demir guty berkidilipdi, we içinde şu habar ýazylan bir kagyz bardy:
“Bu nasos 1932-nji ýylyň aprelinden bäri işleýär. Men oňa täze deri şaýba goýdum we ol bäş ýyl saklamaly. Emma şaýba gurap galýar we nasos işläninden öň doldurylmaly. Öňdäki uly ak daşyň aşagynda men çüýşäni suw bilen, dyky ujy ýokaryk edip gömdüm. Onda nasosy doldurmak üçin ýeterlik suw bar, ýöne içseň ýeterlik däl. Takmynan dörtden birini guýuň we derini çyglandyrmak üçin 10 minut çemesi siňdirsin. Soňra galan suwy ortaça çalt guýuň we dälilik bilen nasoslaň. Suw alarsyňyz. Bu guýy hiç haçan guramady. Ynan. Özüňize ýeterlik suw alanyňyzda, çüýşäni dolduruň we ony tapanyňyz ýaly indiki mätäç adama goýuň. Bu ýazgyny hem gutynyň içine goýuň. Maňa ynan.”
Nasos gowy görünýärdi. Ýazgy manylydy. Emma ýeterlik suw almak üçin syýahatçy habara ynanmaly we özünde bar bolan azajyk suwy özüne we ondan soň geljeklere ähli zerur suwy almak üçin gurban etmeli boldy.
Bu hekaýa ýaly, mesihçi bolmak ynam ädimini, ebedi ýaşaýşy gazanmak üçin häzirki durmuşymyzy Isa ynanmagy talap edýär. Isa aýtdy: “Bu suwdan içen her kim ýene suwsar ... Emma Meniň berjek suwum onda ebedi ýaşaýşa çykýan suw çeşmesi bolar” (Ýahýa 4:13-14).
Haýyş edýäris, Oňa şu gün ynan. Biz size nähili etmelidigini aýdyp bileris! Soňra ebedi ýaşaýyş suwuny suwsan tanaýan biriňiz bilen paýlaşyň.
