Emma serediň, öňümizde bir DAŞ bar — ol büdremek üçin sebäp bolup biler; ony gurluşykçylar ret etdiler we indi taşlandy. Eý Halasgärim, «adamlar tarapyndan ýigrenilen we ret edilen»; akmak «gurluşykçylar» seni ret etdiler we şondan bäri köp adam saňa büdredi!
Käbirleri seniň Hudaýlygyňyň şöhratyna büdreýärler — käbirleri bolsa seniň pes derejeli Adamlygyňa. Käbirleri seniň taglymatlaryňdan gahar-gazaba gelýärler — käbirleri bolsa seniň ýörelgeleriňiret edýärler. Käbirleri seniň günäleriň bagyşlanmagyny inkär edýärler — beýlekiler bolsa öz işlerini seniň kämil dogrulygyň bilen birleşdirmek isleýärler. Emma az sanly adam . . . seniň şöhratyňy duýýar, seniň halas edişiňi kabul edýär we seniň adyňda ýeňiş gazanýar! Bu DAŞYŇ üstünde biz kanuny zähmetden dynç alyp bileris! Bu daşyň üstünde biz «ebedi ýaşaýyş» üçin gurluşyk edip bileris. Ol . . . Asmanyň sütünleri ýaly berk , ebediligiň günleri ýaly dowamly we Hudaýyň goly ýaly güýçli ! Emma näme üçin köp adam Isanyň üstünde gurmak däl-de, oňa büdreýär ? «Bu dünýäniň hudaýy olaryň aňyny kör etdi» we ýüreklerini gataltdy! Olar onuň ajaýyplyklaryny görmeýärler — şöhratly Hoş Habaryň yşygy olaryň ýüreklerine şöhle saçmagyna päsgel berilýär — şonuň üçin olar rehimdarlyk Hudaýynyň olaryň zerurlyklary üçin eden ýeke-täk üpjünçiligini ret edýärler. Bagtsyz jandarlar! Betbagt ýagdaý! Indi Mesihi ret edýänler — Ol tarapyndan ebedi ret ediler.
Eý, gözlerimi açan, islegimi mukaddes eden we duýgularymy dolandyran merhemet nähili ajaýyp! Merhemet bolmasa, Isa men üçin «büdremek daşy we kemsitme gaýasy» bolardy! Men hem Söze büdrederdim we indi sežde edýänimi ret ederdim. Meseh gymmatly bolan, her gün «adamlar tarapyndan ret edilen, ýöne Hudaý tarapyndan saýlanan we gymmatly diri daş ýaly» oňa gelýän, siz, ýokary derejeli ruhlar, maňa goşulyň, hökümdar merhemetiň baýlygyna şöhrat bermekde! Isa biziň ýüreklerimize açan we ony bizde şöhrat umydy hökmünde emele getiren mübärek Teselli berijini öwmekde maňa goşulyň.
