Sen, Sen mynasypdyr, Reb, Iň ýadawsyz waspa; Bir wagtlar gurban edilen Guzy wasp ediler Ebedi günlerde.
Asmanyň gümmezi wasp bilen ýaňlanar Has gaty we has gaty; Millionlarça mukaddesler Seniň mynasyplygyňy aýdarlar Her bir ýürek ybadatda egilip.
Mynasyp! ýene, ýene – Perişdeler mukaddesler bilen birleşip, Bir wagtlar gurban edilen Guza bagyşlap Akyldarlygy we ylahy güýji.
Tolkun henizem öwrüler, Şol gutarnyksyz waspyň tolkuny, Her bir mahluk Seniň tagtyňa çenli Sesini alkyşda galdyrýança.
Eý Reb, şatlykly täze aýdym Biziňki, hatda şu ýerde aýtmak üçin; Wepaly ýürek we şatlykly dil bilen Biz häzir hormatymyzy getirýäris.
«Mynasyp!» diýip ýene gygyrýarys, «Mynasyp ebedi!» We Seniň aýaklaryňda, Eý bir wagtlar gurban edilen Guzy, Biz ybadat edýäris, biz sežde edýäris.
Ketrin Helene fon Posek (1859-1953) tarapyndan
