Sen ebedi Sözsiň, Atanyň ýeke-täk Ogly, Äşgär bolan Hudaý, görülen we eşidilen Hudaý, Asmanyň söýgüli Ogly; Hudaýyň Guzusy, beýik Reb, Sen sežde edilmäge mynasypdyr!
Sende iň kämil görnüşde beýan edilen, Atanyň Özü şöhle saçýar; Hudaýlygyň dolulygy hem; Mübärek, Ebedi ylahy. Seniň bilen Atanyň öňünde, Biz Onuň çäksiz merhemetini dabaralandyrýarys.
Görünmeýän çäksiziň keşbi, Onuň barlygyny hiç kim bilip bilmez; Hiç bir göz görmedik ýagtylygyň parlaklygy, Hudaýyň söýgüsi aşakda äşgär edildi. Söýgi ýagtylygy Sende şöhle saçdy We şol söýgüde biziň ruhlarymyz azatdyr.
Seniň şöhratyňyň has ýokary syrlary, Ýaradylyşyň düşünjesinden ýokarydyr; Diňe Ata şol mübärek ady Oglyň adyny düşündirip biler. Şol söýgi adynyň süýjüligi Ata bize indi datmaga berýär.
Emma Seni söýüp, Onuň söýgüsi Seniň üstüňde Aýdyp bolmajak derejede durýar, Biziň ýüreklerimiz ýokardaky Oňa tarap ýöredilýär, We biz Seniň bilen mübärekdiris. Atanyň adyny Sen yglan etdiň, Atanyň söýgüsi Seniň bilen paýlaşylýar.
Behiştiň giň äleminiň, Merkezi Sen we Güneşsiň; Ebedi öwgüniň temasy şudur, Hudaýyň söýgüli Ogly Şol sahnanyň hemmesini doldurýar, ýerde diňe Hudaý Öz dynçlygynda doly bilinýär.
— Jozaýa Konder (1789-1855)
