Rebbiň mesh edilenine şöhrat! Beýik Dawudyň beýik Ogly, Bellenen wagta çenli Ýyllar geçip gitdi: Ol zulumy ýok etmek üçin gelýär, Ýesirleri azat etmek üçin, Günäni aýyrmak üçin, Adalatly höküm sürmek üçin!
Indi Ony gizleýän asmanlar Çuň we paýhasly maslahatlarda, Şöhratda Ony açar Biziň şatlanýan gözlerimize; Ellerini galdyryp giden Ol, Bu ýerden aşak inen Ol, Ýene geler, ähli sowgatlar bilen, Öz bereketini bermek üçin.
Ol ýagmyr ýaly iner Täze biçilen otuň üstüne, Şatlyk we umyt güller ýaly Ol geçen ýerinde gögerer; Onuň öňünde daglarda Parahatçylyk, habarçy, gider; We adalat çeşmelerde Depeden jülge akyp geçer.
Patyşalar Onuň öňünde ýykylar, Altyn we tütetgi getirerler; Ähli milletler Ony şöhratlandyrar, Onuň öwgüsini ähli halklar aýdar, Onuň giň hökümdarlygy ýaýrar Derýanyň, deňziň we kenaryň üstünden, Bürgüdiň ganaty ýaly uzak, Ýa-da kepderiniň ýeňil ganaty uçup bilýän ýaly. —Jeýms Montgomeri (1771–1854)
