Rebbimiz Isa Mesihiň Hudaýlygynyň barha artýan inkär edilmeginiň öňünde, mukaddesleriň ruhlary üçin Özleriniň çokunýan we Halasgär hökmünde ykrar edýän, we Reb hökmünde kabul edýän Zadyň hakykatdan-da «Şöhrat Rebbidigini» (1 Korintoslylar 2:8); «Ähli zadyň üstünden Hudaý bolan, ebedi mübärek bolan» (Rimliler 9:5, R.V.), we «biziň beýik Hudaýymyz we Halasgärimiz Isa Mesihdigini» (Titus 2:14, R.V.) tassyklamagy nähili gowy!
Ol hiç haçan Hudaýyň Oglundan we Hudaý Oglundan az bolmady, bolmaz we bolup bilmez. Onuň adynyň şeýle ykrar edilmegi, Ol Öz ilkinji şägirtleriniň kiçijik toparynyň arasynda duranda, «Siz meni kim diýýärsiňiz?» diýen soragyna Simon Petrusdan «Hudaýyň Mesihi» (Luka 9:20) diýen ýagty jogaby, we soňra Tomasdan, Onuň bir wagtlar şübhelenen yzyna eýerijisinden, «Meniň Rebbim we meniň Hudaýym» (Ýahýa 20:28) diýen çokunma sözlerini aldy.
Hudaýyň Öz adynyň ykrar edilmegini, Öz talaplarynyň gaýtalanmagyny we Öz şöhratlarynyň ýer ýüzündäki mukaddesleriň dodaklaryndan wasp edilmegini eşitmek Onuň üçin ýakymly bolmalydyr, şol ýerde Ol bir wagtlar «adamlar tarapyndan ýigrenildi we ret edildi», we şol ýerde, Hudaý bilen deňdigini öňe süreni üçin, adamlar «Ony daşlamak üçin daş aldylar» (Ýahýa 10:31), we ahyrynda Ony küfürçi hökmünde haça çüýlediler (Luka 22:70-71). Hudaý Öz Hudaýlygynyň, ähli dünýälerden öňki Öz Ebedi Hudaýlygynyň (Ýahýa 1:1) doly ykrar edilmegini isleýär, Ol çaga hökmünde ejesiniň döşünde ýatanda, Ol adamlar arasynda hyzmatkär görnüşinde ýaşanda, Ol ölülerden ýeňişli güýç bilen direlende, we Ol häzir «Hudaýyň Ogly Isa» (Ýewreýler 4:14) hökmünde ebedi tagtda şöhratly oturanda.
Sebäbi ten bolan (Ýahýa 1:16) Ol häzir we hemişe Adam bolar—günäsyz, arassa we kemçiliksiz Adam—ýöne Ol hiç haçan Hudaý bolmakdan ýa-da Öz Hudaýlygynyň islendik böleginden ýüz öwürmedi ýa-da ýüz öwrüp bilmezdi. Ol hemişe Hudaýdy we Hudaýdyr, şeýle hem Ata bilen Ogludy. Ol biziňki şeýle, ebedi. We Onda biziň durmuşymyz bar. Ol biziň Rebbimiz, Öz bedeniniň, Ybadathananyň Baştutany, we Ybadathananyň üstünden ähli zadyň Baştutany. Onda Hudaýlygyň ähli dolulygy bedenli ýaşaýar (Koloseliler 2:9). Ol Hudaýyňky we biziňki (1 Korintoslylar 3:23), biz Onuňky bolşumyz ýaly, söýülmek we ýol görkezilmek, gadyr edilmek we iýmitlendirilmek üçin, ähli ýolda we ähli günlerde, biz Ony Öz bolşy ýaly görýänçäk.
Onuň barada Hudaýa aýdym aýdalyň, we adama Onuň ebedi, doly we mutlak Hudaýlygyna, Hudaý bilen deňligine, Onuň hakyky we kämil Ynsanlygyna, we Onuň kämil akyldarlygyna we bilimlerine bolan imanymyzyň doly ykrar edilmegini beýan edeliň. Lazarusyň gabyrynda aglap, gynanýan uýalar bilen duýgudaşlygynyň nyşany hökmünde, Öz Hudaýy güýjüniň we şöhratynyň sesi bilen öli adamy ýaşaýşa çagyryp. We ahyrynda, Öz gabyryndan ölüm we dowzah üstünden Ýeňiji hökmünde direlip. Boş gabyryň we eýelenen tagtyň öňünde Onuň Hudaýlygyndan şübhelenip ýa-da Onuň güýjüni inkär edip biljek kim bar? Hudaýa Hudaýy we kämil Halasgär we Halasgär üçin şükür edeliň. We ýürek we ses bilen, asman horunda, şeýtanyň Rebbimiziň Hudaýy şöhratyny we Onuň ajaýyp şöhratyny iň soňky inkär etmeleriniň öňünde aýdym aýdalyň—
Onda iň kämil görnüşde beýan edildi, Atanyň şöhratlary şöhle saçýar, Doly Hudaýlyga eýe bolan, Ebedi Hudaý!
