Meni Halas Et! Men Gark Bolýaryn!
Özümizi halas etmek üçin edip biljek zadymyz ýok.
Gowy gündi, we Filip has bagtly bolup bilmezdi. Ol okeana uzap gidýän bir pirsiň ahyrynda oturypdy, elinde iň gowy balyk tutýan çybygy we arkasynda Gün bilen. Ol ýerde durmuşdan lezzet alyp, maşgalasynyň geljegi üçin dürli pikirler bilen bolmak gaty gowudy.
Birden onuň çyzygynda güýçli bir urgy boldy – uly balyk tutulypdy! Ýüregi güpürdäp, ol tutan iň uly balygyny çekip başlady. Göreş bäş minut töweregi dowam etdi, balyk onuň aşagynda galýança. Ol bu tutan balygyna gowy seretmek üçin egilende, süýşüp suwa başyny aşak salyp gaçdy.
Filip ýüzmäge gaty ökde däldi, hatda oňa geýneninde-de, ýöne kurtkasy we ädikleri bilen suwda galyp bilmedi we dem almak we durmuşy üçin göreşip başlady. Ol ýüzüne çykyp gygyrdy: «Kömek ediň! Meni halas ediň!» Başga bir balykçy bir sütünde asylgy duran halas ediji halkany alyp, ýüpi saklap oňa tarap zyňdy.
Filip suwdan çekilende howpsuz ýere, ol beýleki balykça özüni halas edendigi üçin gaty minnetdar boldy. Ol şeýle bir minnetdardy, hatda oňa pul hem hödürledi, ýöne dostlukly balykçy ony ret etdi.
Bu hekaýa maňa başga bir adam, Petrus atly adamy ýatlatdy, ol gaty çuň suwa düşüpdi, başyndan ýokary. Ol we onuň şägirtleri köli gaýyk bilen geçip barýarkalar birden tupan turdy. Birden Isa olara tarap suwuň üstünde ýöräp geldi. Petrus gygyrdy: «Reb, eger Sen bolsaň ... maňa suwuň üstünde Saňa gelmegi buýur» (Matta 14:25-33 NIV).
Isa «Gel» diýende, Petrus gaýykdan çykyp, Oňa tarap ýöräp başlady. Birden ol näme edýändigini düşündi, we Isadan gözüni aýryp, tupanly Jelile kölüne çümüp başlady. Ol şol üç sözi, «Reb meni halas et!» diýip gygyranda, Reb elini uzatdy, Petrusy galdyrdy we gol-gol gaýyga tarap ýöredi. Petrusyň jogaby diňe bir minnetdarlyk däl, eýsem Halasgärine sežde etmekdi.
Eger siz Isany tanamaýan bolsaňyz öz Halasgäriniz hökmünde, siz gark bolýan balykçydan has erbet ýagdaýdasyňyz. Injil şeýle diýýär: «ähli adamlar günä etdiler we Hudaýyň şöhratyndan mahrum boldular.» Ol ýene-de şeýle diýýär: «günäniň hakyny ölüm, ýöne Hudaýyň sowgady bolsa Reb Isa Mesihde ebedi ýaşaýyşdyr» (Rimliler 3:23; 6:23). Başgaça aýdylanda, her kim höküme we ebedi ölüme eltýän günä deňzinde ýa-da çukurda gark bolýar, we biz özümizi halas etmäge doly ukyply däl.
Biziň hemmämize Halasgär gerek! Biziň hemmämize bize el uzatjak biri gerek. We Hudaý Öz Ogluny dünýä iberip, biziň halas bolmagymyzy mümkin edende muny etdi (Ýahýa 3:16). Isa Golgata haçynda öldi we bizi günälerimizden gark bolmakdan halas etdi.
Özümizi halas etmek üçin edip biljek zadymyz ýok, diňe «Halasgärimizi» tutmakdan başga. Başgaça aýdylanda, halas bolmak üçin, biz Hudaýyň halasgärlik teklibini kabul etmeli we bizi halas etmek üçin Öz janyny beren Birine minnetdar bolmaly. «Siz kümüş ýa-da altyn ýaly çüýreýän zatlar bilen halas edilmediňiz ... eýsem Mesihiň gymmat bahaly gany bilen» (1 Petrus 1:18-19).
Siz halasgärligi kabul edeniňizde Isanyň hödürleýän, siz şeýle diýip bilersiňiz: «Ol meni palçyk çukurdan, laýdan we batgalykdan çykardy; Ol aýaklarymy gaýanyň üstüne goýdy we maňa berk durmaga ýer berdi. Ol agzyma täze aýdym, Hudaýymyza öwgü aýdymyny goýdy» (Zebur 40:2-3). Biz size nädip etmelidigini aýdyp bileris.
