Öz halkynyň ýok edilmek howpy bilen ýüzbe-ýüz bolanlarynda, Mordekaý Estere, eger ol dymsa, ýewreýler üçin «başga ýerden» kömek we halas bolmak dörär, emma ol heläk bolar diýip duýdurdy. Ol goşdy: «Emma kim bilýär, belki-de sen şu wagt üçin patyşalyga geldiňmi?» Hudaý ähli zatlary öňünden bilmegi bilen, biziň her birimizi Özüniň ulanmak isleýän ýerine goýdy. Sen, men, bu ýaman günde wagty tygşytlarmy, Rebbiň islegini nämedigini düşünerismi (Efesliler 5:15–17)?
Ester Mordekaýdan we Şuşandaky ýewreýlerden üç günläp özü üçin agyz beklemegi haýyş etdi; ol we onuň hyzmatkärleri hem şeýle ederler. Agzy beklemek, adatça yhlasly doga edýän wagtyňda öz-özüni inkär etmegi öz içine alýar. Olar bilelikde agyz beklediler. Biziň köpümiz gaty az agyz beklesek, eger beklesek-de!
Ruhlandyrylan we güýçlendirilen Ester, patyşa lybaslaryny geýip, patyşanyň köşgüne gitdi. Hudaý tarapyndan berlen akyldarlyk we mertebe bilen, ol tagtynda oturan patyşanyň öňünde gapynyň agzynda durdy. Patyşa oňa altyn hasasyny uzatarmy? Ol ony soňky gezek öz huzuryna çagyraly otuz günden gowrak wagt geçipdi. Hawa, ol patyşanyň gözünde merhemet tapdy! Ol hasasyny uzatdy. Patyşa Ester ýakynlaşdy we onuň ujuna elini degirdi. Ol ony rehimdarlyk bilen kabul etdi.
Biziň Rebbimiz bizi merhemet tapmak we kynçylyk wagtynda kömek üçin merhemet tapmak üçin Öz merhemet tagtyna batyrgaýlyk bilen ýakynlaşmaga çagyrýar. Ol nähili rehimdar Reb we duýgudaş Baş Ruhany!
