Uzak, uzaklarda, butparaz garaňkylykda ýaşaýan, Milliýonlarça jan ebedi ýitip biler; Kim, kim gider, halas bolmagyň hekaýasyny aýdyp, Isa seredip, çykdajylara üns bermän?
Gaýtalaň: «Ähli güýç Maňa berildi, Ähli güýç Maňa berildi, Ähli dünýä gidiň we Hoş habary wagyz ediň, Ine, Men hemişe siziň bilendirin.» Ähli dünýäde giňden açyk gapylaryň çagyrýandygyny görüň, Mesihiň esgerleri, turuň we giriň! Hristianlar, oýanyň! ähli güýçleriňizi birleşdirip, Hoş habary iberiň, günä zynjyrlaryny döwüň.
«Näme üçin ölýärsiňiz?» Hudaýyň sesi çagyrýar; «Näme üçin ölýärsiňiz?» Onuň adynda gaýtalaň; Isa gorkunç ölümden halas etmek üçin öldi, Şonuň üçin durmuşy we halas bolmagy wagyz ediň.
Hudaý güni çaltlaşdyrsyn, şonda her bir milletiň adamlary «Hudaýa şöhrat!» ýeňişli aýdym aýdarlar; Halas edilen, azat edilen, halas bolmakda şatlanýan, Alleluýa gygyryň, çünki Reb Patyşadyr. Jeýms Makgranahan (1840-1907) tarapyndan
