«Ine, meniň abadançylygym üçin uly ajylyk çekdim; ýöne söýgi bilen sen meniň janymy heläkçilik çukurundan halas etdiň, çünki sen ähli günälerimi yzyňa atdyň.» (Işaýa 38:17)
Hudaý käwagt uly halas bolmak üçin uly ejirleri ulanýar. Häzirki wagtda düşünişmeýän zatlarymyz biziň ebedi bereketimiz üçin hyzmat edip biler.
Wilhelm Buş bir gezek Amsel atly bir adam barada aşakdaky hakyky hekaýany gürrüň berdi. Ol Hudaýyň käwagt ejirleri adamyň durmuşyny doly üýtgetmek üçin nädip ulanýandygyny we ony bereketlere nädip öwürýändigini aýdyň görkezýär:
«[Amsel] Hudaýa ýa-da şeýtana ähmiýet bermeýän uly, güýçli adamdy. Bir gün ol kän ýerindäki gaýalaryň aşagyna süýşüpdi. Men onuň yzaly bolandygyny eşitdim. Şonuň üçin men oňa baryp görmek üçin ýola düşdüm. Men ony öz öýünde tapdym. Ol oturgyçda otyrdy. Onuň daşynda birnäçe dosty bardy. Men gapyda peýda bolanymda, elhenç gykylyk galdy: ‘Hany, sen ruhany? Gaýa maňa degende seniň söýgüli Hudaýyň nirededi? Öz boş gürrüňleriň bilen şeýtana git!’» Bu gaty elhençdi, men bir söz hem aýdyp bilmedim we sessizje gitdim. Ýöne indi birnäçe wepaly känçiler oňa seretdiler. Olar oňa Isanyň ýoluny görkezdiler, onda Hudaý bize Öz halas bolmagyny berýär. Adamda uly üýtgeşme boldy. Ol günäleriniň bagyşlanmagyny we Hudaý bilen doly parahatçylygy tapdy. Başga bir gezek men oňa baryp gördüm. Ol öýüniň öňündäki köçede oturgyçda otyrdy. Ikimiz şonda gowy dost bolupdyk, bir-birimiz bilen at bilen gürleşýärdik. Men onuň ýanynda öňki basgançaklarda oturdym. Men onuň bu gün maňa möhüm bir zat aýtmak isleýändigini duýdum. Şeýle hem boldy: «Bilýäňizmi», diýdi ol, «meniň bu ýerde köp ýaşajak däl ýaly duýgym bar. Ýöne men indi gözlerimi ýumanda nirä barýandygymy bilýärin. Soňra Hudaýyň öňüne baranymda, Onuň öňünde ýykylaryn we Onuň meniň oňurgamy döweni üçin Oňa minnetdar bolaryn!» «Eý Amsel! Sen näme diýýärsiň?» diýip gygyrdym. Ýöne ol diňe ýylgyrdy we düşündirdi: «Eger bu bolmadyk bolsa, men Hudaýdan uzakda heläkçilik ýolumy dowam etdirerdim—tä dowzaha çenli. Hudaý meni Öz Ogluna, Halasgärime çekmek islese, meni tutmaly boldy. Hawa, kyn boldy. Ýöne—bu meniň ebedi halas bolmagym üçindi.» Ol dymdy. Soňra haýal aýtdy: «Sagdyn adam iki aýagy bilen dowzaha bökenden, maýyp hökmünde asmana girmek has gowudyr». Men onuň ellerini tutdum: «Amsel! Sen Hudaýyň mekdebinde agyr tälim geçdiň. Ýöne—bu ýöne ýere däldi. Sen sapagyňy öwrendiň». Biz agyr zatlary başdan geçirýän—ýöne şonda-da Hudaýyň söýgüli sesini eşitmeýän ähli adamlar barada geň galmak bilen pikir etdik.
