«Reb şeýle diýýär: Men seniň ýaşlygyňdaky mähribanlygyňy, meniň yzymdan gideniňde nikalaşmagyň söýgüsini ýatlaýaryn» (Ýeremiýa 2:2). Häzirki wagtda Rebbe bolan söýgiňiziň öňküsi ýaly däldigi barada gynançly duýgyňyz barmy? Onuň bilen gatnaşyklar diňe ýatlamalarmy? Öz-özüňe düşgünçilikli günä ýa-da başga bir zat aralaşyp, ilkinji söýgiňizi terk etmegiňize we unutmagyňyza sebäp boldumy? Eger şeýle bolsa, siz yzyna gaýdan adamsyňyz.
Hiç haçan has gynançly we umytsyz daşlaşmakdan başga zat bolup bilmez diýip netije çykarmaň. Ýok, ýok! Ol siziň ýaşlygyňyzyň mähribanlygyny ýatlaýar! Ol şol irki kasamlary, indi geň galdyryjy derejede azalan şol irki wada berlen söýgini ýatlaýar. Ol diýýär:
«Yzyna gaýdyň, yzyna gaýdan çagalar; men siziň yzyna gaýdyşyňyzy sagaldaryn» (Ýeremiýa 3:22).
Hudaý öz yzyna gaýdan çagalary bilen nähili mähirli we söýgi bilen gatnaşýar! Ol olaryň günäsini ýatlamaga höwes etmeýär; gaýtam, Ol unudylan geçmişden olarda öwgä mynasyp gören islendik zady çykarmagy gowy görýär. Mysal üçin, Ol Luty «şol dogry Lut» (2 Petrus 2:7) diýip atlandyrýar we Tiberiýa deňziniň kenarynda Petrus bilen duşuşanda (Ýahýa 21:1), Onuň öňki imansyzlygyny gozgamaýar, gaýtam, oňa täzelenen söýgi we gulluk üçin çagyryş berýär.
Biziň bilen hem şeýle. Ol biziň ýagdaýymyzda hem, boýun egmek wadamymyzdan soňky sowuklygyň, uzaklygyň we daşlaşmagyň uzak aralykdaky möwsümini unutmak isleýär. Hawa, ruhlanyň! Pikirleriňizi şol merhemetli möwsümlere gaýtaryň, «Onuň çyrasy [siziň] başyňyzyň üstünde ýanyp duranda, we Onuň şöhlesi bilen [siz] garaňkylykdan geçeniňizde» (Eýýup 29:3).
Hudaý, edil şeýle diýýär: Siz Meni pikirleriňizden kowup bilersiňiz, ýöne Men sizi öz pikirlerimden kowmadym — Men ýatlaýaryn… siziň ýaşlygyňyzyň mähribanlygyny.
