«Rebbiň syry Ondan gorkýanlar bilendir; we Ol olara Öz ähtnamasyny görkezer.» (Zebur 25:14)
Imanly, siziň Hudaýyňyz size ynanmaly bir uly syry bar! Bu näme, dünýä üçin syr bolan, Öz halkynyň gulaklaryna pyşyrdy bilen ýetiriljek zat!
«Ol olara Öz Ähtnamasyny görkezer!»
Bu gije bu mübärek «syry» diňläň. Siz ony öňler köp oýlandyňyz. Emma onuň täsinlikleri gaýtalanmak bilen hiç haçan azalmaz.
Awtor
Onuň Awtorasy Hudaýdyr — Ebedi Ata. Ol dünýäniň düýbi tutulmazdan öň onuň maddalaryny düzdi. Günäniň öwezini dolmagy Hudaýyň söýgüsiniň sebäbi hökmünde görkezmek ýalňyşdyr. Hudaýyň söýgüsi, tersine, günäniň öwezini dolmagyň başlangyç sebäbi boldy.
«Hudaý dünýäni şeýle bir söýdi — welin, Öz ýeke-täk Ogluny berdi .»
Ähtnama-Hartasy nähili işleýär?
«Ähli zat size degişlidir .... bütin dünýä we durmuş we ölüm; häzirki we geljek. Ähli zat size degişlidir, we siz Mesihe degişlisiz, we Mesih Hudaýa degişlidir.»
Başlangyç — ähtnama-rehimdarlygynyň ilkinji teklibi Onuň bilendi. Ol kemsidilen Hökmüdar bolup, pitneçilere rehimdarlyk etmegi ilkinji bolup arzuw etdi! Ol ýaralanan Ata bolup, Öz gadyr bilmez çagalaryny ilkinji bolup ýatlady. Täsin syr — ebedilikden bäri, Hudaýyň Ýüregi bize doly SÖÝGÜDI !
Kepil
Ähtnamanyň Kepilini oýlaň. Ol Atanyň söýgüli Oglydy. Ol Ähtnamanyň şertlerini meýletin kabul etdi:
«Ine, men gelýärin! Men Seniň islegiňi ýerine ýetirmäge şat, Eý Hudaýym!»
Ol ähli şertler ýerine ýetirilýänçä, Öz kesgitlenen sylagyny talap edip bilýänçä dynmady:
«Men Seni ýer ýüzünde şöhratlandyrdym, Sen maňa beren işimi tamamladym.»
We Ol entek hem ýaşaýar, höküm sürýär we şol mübärek at bilen araçylyk edýär: «Ebedi Ähtnamanyň Araçysy!»
Paýlaýjy
Ähtnamanyň bereketleriniň Gudratly Paýlaýjysyny oýlaň. Ol ähli Merhemetiň Ruhy — ebedi mübärek, deň derejeli Üçlügiň üçünji şahsy.
Mirasdüşerler
Ähtnamanyň Mirasdüşerlerini oýlaň. Olar ýönekeý iman bilen onuň bahasyna ýetip bolmaýan bereketlerini özleşdirmäge islegli bolanlaryň hemmesidir.
Howpsuzlyk
Ähtnamanyň Howpsuzlygyny oýlaň. Ähli ýer ýüzündäki ylalaşyklarda köp näbellilik bar. Emma Ähtnamada ähli zat anykdyr,
«Men siziň Hudaýyňyz bolaryn — we siz Meniň halkym bolarsyňyz.»
Bu sarsmaz Ähtnama Mesihiň Hudaýlygynyň gaýasyna daýanýar; we Üçlügiň Hudaýy onuň ähli düzgünlerini ýerine ýetirmäge söz berdi,
«Meniň ähtnamamy bozmaryn — agzymdan çykan sözi üýtgetmerin!»
Ebedilik
Ähtnamanyň Ebediligini oýlaň:
«Men seni Özüme ebediliknişanlaryn!»
Miras
Ähtnamanyň baý Mirasyny oýlaň. Eý! bu çuňňur söýginiň uly syry:
«Eger biz Onuň çagalary bolsaňyz, onda Mirasdüşerler — Hudaýyň Mirasdüşerleri.»
«Hudaýyň Mirasdüşerleri!»
Biziň mirasymyz ähli zady berip bilýän Gudratyň çägindedir! Ol Öz elini bir boş çekegoýýar, şonda Öz halky onuň aşagyna özleri üçin gowy bolan islendik zady ýazyp biler.
Meniň janym! Sen Hudaýyň mirasdüşerimisiň? Sen şol «Beýik Men» tagtyna seredip, «Bu Hudaý meniň Hudaýymdyr!» diýip bilýärsiňmi? Has bagtly sözler — has şöhratly ynam — baş perişdäniň dilinde-de şeýle tolgunma döredip bilmez! Şeýle bir Paý bilen — elbetde, maňa başga hiç zat gerek däl! Şol täsin «syr» bu günüň soňky pikiri bolsun; we Gudratly Hudaý häzir meniň gulaklaryma pyşyrdaýarka, men gözlerimi ýumup, gaýtalap bilerin:
Men parahatlykda ýataryn we uklaryn, çünki Sen ýeke Özüň, Eý Reb, meni howpsuz ýaşadýarsyň! (Zebur 4:8).
