Käwagtlar men özümi bu ýykylan dünýädäki durmuşyň umumy synaglary we kynçylyklary sebäpli lapykeç bolmaga rugsat berdim. Men kör gözlerimiň sypdyrýan ähli ajaýyp görnüşleri üçin, we garaňky dünýämde ýol tapmak üçin başgalara garaşly bolmagym üçin özüme biraz rehim edýändigimi boýun alýaryn. Ýöne, Zebur 43-de, ruhy ruhlandyrmak üçin köp zat bardygyna ynanýaryn! Bu zeburda, men Ysraýylyň wepaly adamlarynyň sesini eşidýäris diýip ynanýaryn, olar daş-töweregindäki duşmanlaryň döreden synaglaryna garamazdan, Rebbiň aklanmagyna we Onuň olary howpsuzlyga we dynç almaga ýolbaşçylyk etmegine garaşýarlar. Men hakykatdanam Hudaýyň islendik nesliniň çagasynyň 3-nji we 4-nji aýatlardaky pikirlerden şatlanýandygyna ynanýaryn: «Eý, Nuryňy we Hakykatyňy iber! Goý, olar maňa ýol görkezsin; goý, olar meni Seniň mukaddes depäňe we Seniň çadyryňa getirsin. Soňra men Hudaýyň gurbanlyk sypasyna, meniň aşa şatlygym bolan Hudaýa bararyn; we arfada Seni wasp ederin, Eý Hudaý, meniň Hudaýym.»
Kynçylyk döwürlerinde, ýüreklerimiz Rebden Öz nuruny we hakykatyny ibermegini dilemeýärmi? Uly kynçylyk döwürlerinde, Reb bizi doga we Öz Sözüne ýolbaşçylyk eder, bu Onuň bilen mübärek gatnaşykdyr. Rebbiň gününde doganlarymyz bilen, Mesih biziň aramyzda, we ýüreklerimiz we dodaklarymyz wasp we sežde bilen doly bolanda ýygnanmak nähili ajaýyp! Biz Hristianlar hemişe ýatda saklamalydyrys, ýykylan dünýäde ýaşaýan bolsak-da, ýokardan şol gykylygy eşidjek bir gün bar, we Reb Isa bizi Öz ýanyna ebedi alyp gitmek üçin bulutlara gaýdyp geler!
Şonuň üçin, ýüreklerimiz, paýymyz näme bolsa-da, zeburçy bilen bilelikde gygyryp biler, «Näme üçin ruhuň gowşady, eý meniň janym? We näme üçin içimde rahatsyzlanýarsyň? Hudaýa umyt et; sebäbi men henizem Ony wasp ederin, ýüzümiň kömegi we meniň Hudaýym» (5-nji aýat).
