«Biz Seýir dagynyň daşyndan köp günler aýlandyk . . . Reb maňa söz berdi: Siz bu dagyň daşyndan ýeterlik uzak aýlandyňyz» (Kanun taglymaty 2:1-3). Olar wada edilen ýere tarap öňe gitmelidiler.
Biziň şatlykly hoş habar günlerimizdäki ýaşaýanlarymyz üçin bu sözlerde çynlakaý pikirlenmek üçin iýmit bar. Biz öňe gitmegiň ýerine, bereket dagynyň daşyndan aýlanmak howpy astyndadyrys. Ýewreýlere ýazylan hatyň ýazylan imanlylar bilen hem şeýle boldy, we olar eýýäm gelen zatlarynda dynç almagyň ýerine «kämilleşmäge» çagyryldy.
«Adamlara öňe gitmegi aýdyň,» diýip Reb Musa Gyzyl deňziň Müsür kenarynda aýdypdy. Olar gara suwlardan gorkmaly däldiler. We Reb deňzi olaryň öňünde açdy. Indi olar günäleri sebäpli uzak wagt azaşan çöllükde idiler, ýöne Kengan tarap ýollaryny dowam etdirmegiň wagty gelipdi we şonuň üçin olara ýola çykmak üçin söz geldi.
«Dagyň daşyndan aýlanmak.» Biz muny öz şahsy tejribämizde edýän bolup bileris. Biri geljekki gazapdan halas bolandygyny we geljekde jennetiň özüne kepillendirilendigini bilip, soňra ýekşenbe günleri käbir ýygnaklara gitmek we hepdäniň dowamynda birine (eger ol günüň işinden gaty ýadaman bolsa!) gitmek bilen oňup biler. Şeýle adam ruhy zatlarda öňe gitmegi ýa-da başgalara hakykat ýoluna kömek etmegi pikir etmeýär.
Eý, gynansak-da! Bu ybadathananyň taryhynda hemişe şeýle bolup gelýän ýaly. Pawlus resul öz döwründe bu ýagdaýyň giňden ýaýrandygyna gynanmaly boldy. Filipili hristianlara ýazanda ol Timoteos barada şeýle diýdi:
«Siziň ýagdaýyňyza tebigy ýagdaýda alada etjek meniň ýaly pikirli adamym ýok, sebäbi hemmeler özleriniňkini gözleýärler, Isa Mesihiň zatlaryny däl.» Olar «daga aýlanýardylar.» Olar öňe gitmäge we Reb Isanyň bähbitleri bilen meşgullanmaga islemeýärdiler. Olar mümkinçiliklerini ýitirýärdiler, ýitirilen durmuşlary ýaşaýardylar, ebedilikde hiç zadyň hasabyna geçmejek durmuşlary.
Bir hristian maňa diýdi:
«Men günälerimiň bagyşlanandygyny we jennete gitjekdigimi bilýärin, siz näme isleýärsiňiz?» Elbetde, bu açyk aýdylýardy, ýöne şeýle ýagdaýda «daga aýlanýan» köp adam ýokmy? Biziň üçin ölen Rebbimiz diňe şony isleýärmi? Ol bizi halas edenden soň özümiz üçin ýaşamagymyzy isleýärmi? Ol ähli ýaşaýanlaryň mundan beýläk özleri üçin däl-de, özleri üçin ölen üçin ýaşamagy üçin ölmedimi?
«Dagyň daşyndan aýlanmak.» Hawa! Biz hemmämiz muny etmek howpy astyndadyrys. Özümize bildirmän, bir tertibe, belli bir pikir we hereket endiklerine girýäris we soňra ähli zadyň gowudygyny hasaplaýarys. Bu tertip «Rut-in» diýlip atlandyrylyp bilner. We bir gezek rutda bolanyňyzdan soň, ondan gaçmak kyn. Şeýlelik bilen, biz dagyň daşyndan aýlanyp, ähli zadyň gowudygyna özümizi ynandyryp bileris, ýöne beýle däl. Aýdylyşy ýaly, biz «däp bolan din çäginde yhlasly bolup, ýöne ruhy taýdan düýpli täzeden seretmäge islegsiz» bolup bileris.
Günler, hepdeler, aýlar we ýyllar geçip barýarka, biz aýlanyp-aýlanyp, hiç hili öňe gitmezligimiz mümkin. «Dagyň daşyndan aýlanmak» bize hiç hili peýda getirmez.
Pawlus resul öz hristian ýolunda nähili tapawutlydy. Ol şeýle diýip bilýärdi:
«Yzymda galan zatlary unudyp, öňümde duran zatlara ýetmek üçin, Isa Mesihde Hudaýyň ýokary çagyryşynyň baýragy üçin nyşana tarap ylgaýaryn.» Onuň bilen «daga aýlanmak» ýokdy, we ol bizi özüniňki ýaly pikirli bolmaga çagyrýar.
Şeýlelik bilen, Petrus resul bize «ähli yhlasy bermegi» we «imanymyza goşmagy» buýurýar. Ol bize berlen gymmatly iman bilen oňmaly däldigimizi duýdurýar, ýogsa Rebbimiz we Halasgärimiz Isa Mesihi bilmekde miwesiz we netijesiz tapylarys.
«Dagyň daşyndan aýlanmak» ruhy taýdan ukuda bolmak bilen meňzeşdir. Şonuň üçin çagyryş:
>«Eý, uklaýan, oýan we ölüleriň arasyndan gal, şonda Mesih saňa şöhle saçar.» >«Uykudan oýanmagyň wagty geldi.» >«Şonuň üçin, başgalar ýaly uklamaň; ýöne oýanyk bolalyň we aýňyk bolalyň.» Biziň öňe gidýän, öz emlägimizi eýelemäge çalyşýan, Mesihde bize degişli ähli bereket baýlygyna girmegi çyn ýürekden isleýän we Onuň peýdalaryna gulluk etmäge çalyşýan bolmagymyz nesip etsin, şonda biz Onuň peýdasy üçin bolarys, Ol gelýänçä garaşýarkak.
