«Men ýat adamdym, siz Meni kabul etdiňiz.» — Matta 25:35 KJV
Sen bardyň
Bu ýerde ýat adam, Betlehemde Saňa ýer tapylmady. Sen Atanyň näzik ösümligidiň; ýöne, Oh, nähili gury ýer! Dawudyň şäherinde Dawudyň Rebi, Mesih, hiç kim tarapyndan tanalmady; Seniň halkyň tizden Saňa tagt däl-de, haç galdyrardy. Sen söýülmediň, islenmediň we az sanly adamdan başga ähli adamlar tarapyndan ýigrenildiň; Seniň ajaýyp gözelligiň tebigatyň kör gözleri tarapyndan doly ýitirildi.
Sen bardyň
Bu ýerde ýat adam, asmanyň pil süňkünden köşgi uzakda galdy. Ýer ýüzünde ýadaw kelläňi goýmaga ýer tapmadyň. Başgalar öýde pena tapanda, Sen ýalňyz Zeýtun dagynyň dik eňňitlerine baryp, Atanyň bilen şol ýerde duşuşdyň. Tilkileriň öz inleri, her guşuň öz ýörite höwürtgesi bardy; ýöne Sen günä bilen doly ýer ýüzünde dynç alyp bilmediň.
Sen bardyň
Bu ýerde ýat adam, Atanyň göwsi hemişe Seniň mesgeniňdi. Sen ýalňyzdyň, ýolda köp adam bilen bolsaň-da. Seniň ýollaryň şeýle kämildi, Seniň her bir sözuň we pikiriň şeýle arassady, Sen Atanyň öwredenlerinden başga ähli adamlar tarapyndan ýalňyş düşündirildiň. Seniň ýörişiň doly subut edilen iman ýörişidi, görnüş däl; Atanyň huzury hemişe Seniň arassa lezzet çeşmäňdi.
Men hem indi
Bu ýerde Seniň bilen ýat adam, Saňa haçdan we gabyrdan başga hiç zat bermedik bu ýer ýüzünde indi özümi öýde duýmaýaryn. Seniň Hudaýyň meniňki, Seniň Ataň indi ajaýyp merhemet arkaly meniň özüm. Atanyň yşyk we söýgi öýi indi meniň ýaşaýan ýerim. Men zyýaratçy, Seniň bilen iman bilen ýöremekden bagtly, ahyrsoňy Seniň ýüzüňi görjek şöhratly güne çenli! Kerolin E. Gibb tarapyndan
«Çünki men Seniň bilen ýat adam.» – Zebur 39:12
