Bir gün iki kiçijik setir eşitdim, Durmuşyň işli ýolunda syýahat edip; Ýüregime ynam getirip, We aňymdan aýrylmazdy: «Diňe bir ömür, ol tiz geçer, Diňe Mesih üçin edilen zat galar.»
Diňe bir ömür, hakykatdan-da, diňe bir, Onuň geçiji sagatlary tiz tamamlanar; Soňra, şol gün Rebime duşmak üçin, We Onuň höküm tagtynyň öňünde durmak. «Diňe bir ömür, ol tiz geçer, Diňe Mesih üçin edilen zat galar.»
Diňe bir ömür, ýuwaşja ses, Ýuwaşlyk bilen has gowy saýlamagy haýyş edýär; Meni öz bähbitli maksatlarymy terk etmäge çagyryp, We Hudaýyň mukaddes islegine ýapyşmaga. «Diňe bir ömür, ol tiz geçer, Diňe Mesih üçin edilen zat galar.»
Diňe bir ömür, birnäçe gysga ýyl, Her biri öz ýükleri, umytlary we gorkulary bilen; Her biri öz günleri bilen, men ýerine ýetirmeli, Özüm üçin ýa-da Onuň isleginde ýaşap. «Diňe bir ömür, ol tiz geçer, Diňe Mesih üçin edilen zat galar.»
Bu ýagty dünýä meni gaty synanda, Şeýtan ýeňiş gazanmak islese; Özüm öz islegimi etmäge çalyşanda, Onda maňa Reb kömek et, şatlyk bilen aýtmak üçin: «Diňe bir ömür, ol tiz geçer, Diňe Mesih üçin edilen zat galar.»
Maňa ber, Ata, çuň maksat, Şatlykda ýa-da gamgynlykda Seniň sözüňi saklamak üçin; Wepaly we dogry, näme kynçylyk bolsa-da, Gündelik durmuşymda Saňa ýaramak. «Diňe bir ömür, ol tiz geçer, Diňe Mesih üçin edilen zat galar.»
Eý, söýgim joşgun bilen ýansyn, We indi dünýäden ýüz öwreýin; Diňe Seniň üçin ýaşap, we diňe Seniň üçin, Seniň tagtyňda Saňa lezzet getirip. «Diňe bir ömür, ol tiz geçer, Diňe Mesih üçin edilen zat galar.»
Diňe bir ömür, hakykatdan-da, diňe bir, Indi aýdaýyn, «Seniň islegiň bolsun»; We ahyrynda çagyryşy eşidenimde, Men aýdaryn, ähli zada degdi. «Diňe bir ömür, ol tiz geçer, Diňe Mesih üçin edilen zat galar.»
