«Olar: «Bizi Müsür ýurdundan çykaran, bizi çöl arkaly alyp baran Reb nirede?» diýip soramagy bes etdiler» (Ýeremiýa 2:6).
Hristianlyk Isa Mesihiň şahsyýeti bilen ýakyn, ösýän gatnaşykdyr. Ol ynanmaly taglymatlar, endik etmeli endikler ýa-da gaça durmaly günäler toplumy däldir. Hudaýyň buýruk berýän her bir işi, Onuň Öz halky bilen söýgi gatnaşygyny güýçlendirmek üçin niýetlenendir.
Hudaý ybadaty biziň Ony Öz şöhratynda görmegimiz we degişli jogap bermegimiz üçin döretdi; köpler üçin ol «dine», endik boýunça gatnaşmaly ýene bir ýygnaga öwrüldi. Hudaý gurbanlyk ulgamyny biziň, Onuň halkynyň, Oňa söýgimizi bildirmegimiz üçin döretdi; ýöne biz köplenç Rebbimize berýän sowgatlarymyzy Ony köşeşdirmek we günäkär wyždanymyzy köşeşdirmek üçin biderek synanyşyklara öwürýäris. Hudaý bize doga etmegi Onuň bilen gürleşmek üçin berdi, ýöne biz köplenç muny «dogalar aýtmak» we Atamyzyň ýüregindäki zatlary diňlemezden howlukmak bilen bozýarys. Hudaý Öz buýruklaryny söýýänlerini goramak üçin berdi, ýöne buýruklar Atamyz bilen gatnaşyk üçin bir ýol bolmagyň ýerine, bizi zyýandan goraýan kanunçylyk ýoluna öwrülip biler.
Hudaý bilen gatnaşykdan daşary dini işler boş däp-dessurdyr. Ýeremiýanyň döwründäki adamlar Hudaýyň aýan barlygy bolmazdan däp-dessur bilen kanagatlandylar. Olar öz «dinleri» bilen şeýle bir rahatlandylar welin, Hudaýyň ýoklugyny hem duýmadylar. Doga etmek, ybadat ýygnagyna gatnaşmak ýa-da sadaka bermek, ýöne Hudaýyň barlygyny duýmazlyk mümkinmi? Elbetde mümkin! We bu köp hristian tejribesiniň gynançly teswiri boldy. Isa Mesih bilen wajyp gatnaşygy bolmadyk dini durmuş bilen kanagatlanmaň. Hudaý bar bolanda, tapawut aýdyň bolar.
