Biz Pawlus resulyň Efes ýaly abraýly we wepaly ýygnaga ýazanda, olaryň Hudaýyň öňünde, imana gelmezden ozal, nähili ýagdaýdadygyny ýatlamagyň näme üçin zerurdygy barada sorag berip bileris. «Şol wagt siz Mesihiňsyzdyňyz, Ysraýyl jemgyýetinden daşarydyňyz we wada ähtlerinden ýatdyňyz. Umyt ýokdy we dünýäde Hudaýsyzdyňyz.»
Men Luka 7:47-däki Rebbimiziň mähriban aýala aýdan sözleriniň bu soraga jogap bermäge kömek edýändigine ynanýaryn. Eger biz günälerimiz içinde umytsyz ýagdaýymyzdan halas eden Reb Isa Mesihe näme borçludygymyzy unutsak, onda Mesihe bolan söýgimiz azalyp biler. Men efeslileriň Pawlusyň aýdanlaryna üns bermändigine ynanýaryn, sebäbi Ýahýa ýedi ybadathana ýüzlenmeleriň birinjisini ýazanda, olar ilkinji (iň gowy) söýgüsini ýitirip, öňki abraýly ýagdaýyndan düşüpdi.
Eger biz näme we näçe bagyşlanandygymyz baradaky ynamymyzy ýitirsek, onda Mesihe bolan söýgimiz azalar.
Şonuň ýaly-da, Pawlus Rimiň imanlylaryna ýazan ajaýyp hatynda, olaryň halas bolmazdan ozal nähili bolandyklaryny ýatladýar: «Çünki siz entek güýçsüzkäňiz, öz wagtynda Mesih hudaýsyzlar üçin öldi,» we «biz entek günäkärkäk, Mesih biziň üçin öldi,» we ýene-de, «Çünki eger biz duşman bolupkäk, Onuň Oglunyň ölümi bilen Hudaý bilen ýaraşdyrylan bolsak.» Biz Halasgär bilen duşuşmazdan ozal, hudaýsyz tebigatymyz bilen göreşmäge, ýa-da günäkär hereketlerimiz barada Mukaddes we Dogry Hudaýyň talaplaryny kanagatlandyrmaga ukyply däldigimizi, we Hudaýyň duşmany eden tebigatymyzy hiç haçan üýtgedip ýa-da gowulandyryp bilmejekdigimizi ýatlaýarysmy?
Bu üç Mukaddes Ýazgyda «Mesih öldi,» «Mesih biziň üçin öldi,» we «Onuň Oglunyň ölümi» diýen üç agzama nähili ajaýyp. Biz Mesihiňsyz bolan ýagdaýymyzda we günämizi näçe köp takdyr etsek, Mesihiň ölüminde ony düzetmek üçin nämeleriň bardygyny şonça-da köp düşüneris. Şonda Hudaýyň Ruhy biziň ýüregimiziň Oňa bolan söýgüsini we mähirini artdyrar.
Köne tebigatymyzyň nämelere ukyplydygy ýatladylanda, käbirleriň «Emma men beýle zatlary hiç haçan etmezdim» diýen sözlerini eşidenler ýaly duýup bileris. Şükürler bolsun, köpümiz ukyply bolan elhenç hereketleri etmezlikden gorandyrys, ýöne biz entek iň elhenç zatlary edip bilýän tebigata eýe.
Pawlus bu barada uly tagalla etdi we şol hatyň 7-nji babynda, 14-nji we 15-nji aýatlarynda öz tagallalaryny we şowsuzlyklaryny jikme-jik beýan edýär: «Emma men tenlidirin, günäniň astynda satyldym, çünki edýän zadymy halamaýaryn: çünki isleýän zadymy etmeýärin; ýöne ýigrenýän zadymy edýärin,» we netijede, «Eý, men nähili betbagt adam! Meni bu ölüm bedeninden kim halas eder? Reb Isa Mesih arkaly Hudaýa şükür edýärin.» Pawlus eden işlerini hiç haçan unutman, köp ýyl soňra Timoteosa ýazan ilkinji hatynda özüni «Öň küfür eden, yzarlaýan we zyýan beren adamdy, ýöne men rehim aldym» (1 Timoteos 1:13) diýip atlandyrýar we 15-nji aýatda özüni günäkärleriň başy diýip atlandyrýar. Ol Mesihe näme borçludygyny hiç haçan unutman, şonuň yşygynda ýaşady.
Luka 5-nji bapdan mysallar
Luka 5-nji baba ýüzlenmek nähili süýji, ol ýerde okan zatlarymyzyň köpüsi bize görkezilýär. 8-nji aýatda okaýarys,
«Şimon Petrus muny görensoň, Isanyň dyzlaryna ýykylyp: «Menden git; çünki men günäkär adam» ýa-da «günä doly adam» diýip aýtdy. Özüni beýle şöhratly adamyň huzurynda tapyp, Petrus özüni dogry höküm edýär; biz muny diňe Mesihiň huzurynda edip bileris. Gynansak-da, Petrus soňra öz ömründe bu hökümi unudyp, Rebbimizi üç gezek inkär etmegine sebäp boldy; ýöne «Reb öwrüldi we Petruse seretdi. Petrus bolsa Rebbimiziň sözüni ýatlady.» Biz nämelere ukyplydygymyzy unutmak nähili howply; ýöne Ol hiç haçan unutmaýar.
Luka indiki 12-nji aýatda bize aýdýar,
«Ine, heýwere doly bir adam: ol Isany görüp, ýüzüni ýere urup, Oňa ýalbardy: «Reb, eger isleseň, meni arassalap bilersiň.» Bu ýerde Hudaýyň öňünde günäniň elhençligi bar. Heýwere doly beýle bir adam bize nähili ýigrenji. Arassa däl, kowulan, hapalanan we başgalary hapalaýan, Hudaýa ýakynlaşyp bilmeýän we hiç kim kömek edip bilmeýän. Emma «biz entek günäkärkäk, Mesih biziň üçin öldi.» Şeýlelik bilen, Reb aýdýar: «Men isleýärin; arassa bol.» Ol Rebbimiziň özüne edenini hiç haçan unudarmy? Men beýle pikir etmeýärin; ömrüniň her güni özüne seredende, Rebbimiz bilen duşuşmazdan ozal nähili bolandygyny ýatlardy.
18-nji aýatda okaýarys,
«Ine, adamlar düşekde ysgynsyz adamy getirdiler.» Biz «siz güýçsüzkäňiz» diýip okadyk. Bu garyp adam özüniň üçin hiç zat edip bilmeýärdi, ýöne onuň dört sany gowy dosty bardy, olar ony Rebbimiziň huzuryna getirdiler, Ol oňa: «Saňa aýdýaryn, tur, düşegiňi al-da, öýüňe git» diýdi. Reb oňa näme üçin düşegini öýüne alyp gitmegini aýtdy? Çünki ol her gezek ýatanda, Rebbimiz bilen duşuşmazdan ozal umytsyz ýagdaýyny ýatlardy; ol Mesihiň özü üçin edenini hiç haçan unutmazdy, biz hem unutmalydyrys.
Iň soňunda, bizde: «Lewi, gümrükhanada otyrdy: Ol oňa: «Meniň yzymdan gel» diýdi. Ol hem ähli zadyny goýup, turup, Onuň yzyndan gitdi.» Lewiniň durmuşy pul bilen gurşalandy, pul söýgüsi ähli ýamanlygyň köküdir (1 Timoteos 6:10), ýöne imanyň boýun egmegi oňa ony goýmaga we ýüreginde duýan zadynyň üstünden galmaga, we Rebbimiziň yzyndan gitmäge güýç berdi.
Mesihiň ölüminiň we direlişiniň bizi nämelerden halas edendigini ýatlatmagyň näme üçin zerurdygyny düşüneris diýip doga edýärin, şonda bizi ilki söýen Oňa bolan söýgimiz hemişe ýüregimizi hereketlendirer.
