Hudaý Öz Sözünde bize Özüne ýakymly bolan ýürek we garaýyşy açyk görkezýär. Mukaddes Ýazgylarda Hudaýyň Ruhy bize Hudaýyň ýüregini haýsy hereketleriň begendirýändigini we şeýle garaýyş bolanda haýsy bereketleri wada berendigini aýdýar. Bu makalada biziň maksadymyz, biziň her birimiz üçin häzirki döwürde laýyk bolan garaýyşy görkezýän Köne Ähtdäki dört aýadyň üstünde oýlanmakdyr. Şeýle garaýyş biziň hereketlerimizi häsiýetlendirende, biz Hudaýyň Özüne şeýle ýakymly bolan bu garaýyş bilen baglanyşykly berýän ýedi wadasyndan lezzet alarys.
«Reb ýüregi döwülenlere ýakyn, ruhy pespäl bolanlary halas edýär» (Zebur 34:18). Hudaýyň bizde görmek isleýän we seredýän dört aýadymyzyň her birinde agzalýan garaýyş we ýürek aşakdaky sözler bilen beýan edilýär: biziň ruhlarymyz we ýüreklerimiz döwülen, pespäl we kiçigöwünli bolmaly. Biziň bütin barlygymyz, ýüregimiziň bütin garaýşy Hudaýyň öňünde kiçelýär. Biz öz islegimizi Hudaýyň islegine doly tabyn edýäris. Biz öz ýetmezçiligimizi çuňňur duýýarys we Hudaýyň halkynyň gynanjyna we agyr ýagdaýyna gynanýarys. Biz diňe bir Nehemýa ýaly käbir günlerde aglap, gynanman (Nehemýa 1:4), eýsem Rebiň şol wepaly hyzmatkäri ýaly doga-dilegde dowam ederis. «Ysraýyl ogullarynyň Saňa garşy eden günälerini boýun alýarys: men hem, atamyň öýi hem günä etdik. Biz Saňa garşy örän bozuklyk etdik we Seniň buýran tabşyryklaryňy, kanunlaryňy we hökümleriňi berjaý etmedik» (Nehemýa 1:6–7).
Biz Hudaýymyza şeýle ýakynlaşanymyzda, Onuň wadalaşmalarynyň durmuşymyzda ýerine ýetendigini göreris. Olaryň ilkinji ikisi biziň aýadymyzda agzalýar:
1) Hudaý bize ýakyn
Eger Reb şeýle döwülen ýüregi görse, Ol şeýle adama aýdýar: «Men ýakyn». Emmausa barýan şägirtler Rebe şeýle diýdiler: «Biz bilen gal, çünki agşam bolýar we gün ýaşyp barýar» (Luka 24:29). Onuň ýerdäki şaýatlygynyň ýagdaýyny göz öňüne tutsak, biz «agşam bolýar» we merhemet güni «ýaşyp barýar» diýmeli dälmi? Biziň ýüreklerimizde şeýle isleg ýokmy: «Reb, biz bilen gal, bize ýakyn bol» diýip soramak? Bu aýat döwülen ýüregiň garaýşynyň Onuň ýakynlygynyň kepilligine eýedigini görkezýär.
2) Men halas ederin
Biz şeýle köp gynançlary we köp kynçylyklary we synaglary göremizde, nähili reaksiýa berýäris? Biz tenli ýagdaýda «çözgüt» gözleýärismi? Biz ony tapmarys. Tersine – biz ýagdaýy hasam erbetleşdirip bileris. Emma belki, Pawlus resuly ýaly, biz «aljyraňňy» bolan nokada ýetdik («açyk çözgüt görmeýäris», 2 Korinfliler 4:8). Eger şeýle ýagdaýda biz Rebiň öňünde hakykatdan-da pespäl ruha eýe bolsak, onda Ol bizi halas eder, Ol bize ýol görkezer, şonda biz resuly ýaly goşup bileris: «emma umytsyz däl» («emma biziň ýolumyz doly ýapylmady»). Reb bize ýol görkezer. Bu aňsat ýol bolmaz – emma biz Onuň ýoludygyna ynamly bolarys.
«Hudaýyň gurbanlary döwülen ruhdyr: döwülen we pespäl ýüregi, eý Hudaý, Sen ýigrenmersiň» (Zebur 51:17). Bu aýatda ýene iki bereket bar:
3) Hudaýa makul gurban
Ýokarda agzalan aýatdan öň şu sözler gelýär: «Çünki Sen gurban islemeýärsiň, ýogsam men ony bererdim: Sen ýakma gurbanlaryndan lezzet almaýarsyň» (16-njy aýat). Köne Ähtdäki birnäçe aýat Hudaýyň ýalňyş garaýyş bilen berlen gurbanlardan lezzet almandygyny görkezýär. Birnäçe sitata muny suratlandyrar. «Reb ýakma gurbanlaryndan we gurbanlardan, Rebiň sesine gulak asmakdan has uly lezzet alýarmy? Ine, gulak asmak gurbandan gowudyr, we diňlemek goçlaryň ýagyndan gowudyr» (1 Samuel 15:22). «Men öküzleriň etini iýerinmi ýa-da geçileriň ganyny içerinmi? Hudaýa şükür gurbanlaryny ber; we Özüňi Beýik Hudaýa bagyşla» (Zebur 50:13).
Malakide, Hudaýyň halkynyň pes ýagdaýy örän agyr bolanda, Hudaý açyk aýtdy: «Men sizden lezzet almaýaryn, diýýär Goşunlaryň Rebbi, ne-de siziň eliňizden gurban kabul ederin» (Malaki 1:10). Bu fonuň garşysynda biz Zebur 51-de Hudaýyň kabul etjek gurbanyň bardygyny – döwülen ruhuň pespäl garaýşydygyny aýdandygyny ýatlap bileris. Iman edeniň bedeni diňe bir «diri gurban, mukaddes, Hudaýa makul» (Rimliler 12:1) bolmaly däl, eýsem biziň ýüregimiziň dogry garaýşy hem Onuň üçin örän gymmatlydyr.
4) Men seni ýigrenmerin
Biziň seredýän garaýşymyz dünýäniň ýigrenýän garaýşydyr. Diňe Reb Isa Mesihiň Adyna ýygnananlar, belki bu ýerde we ol ýerde sözme-söz «iki ýa-da üç», we Mesihiň şaýatlygynyň kemsidiji ýagdaýyna pespällik bilen gynanýanlar, köplenç dini dünýäniň gözünde diňe bir garyp, ýigrenilen şaýatlykdyr. Emma Zeburçy şeýle diýip bilýärdi, şeýle «döwülen we pespäl ýüregi, eý Hudaý, Sen ýigrenmersiň». Onuň makullamasy biziň hakykatdan-da gymmat bermeli zadymyz dälmi?
«Çünki şeýle diýýär beýik we belent, ebediligi mesgen tutan, ady Mukaddes bolan: Men beýik we mukaddes ýerde ýaşaýaryn, pespäl we kiçigöwünli ruhly adam bilen hem, kiçigöwünlileriň ruhuny janlandyrmak üçin, we pespäl ýürekleri janlandyrmak üçin» (Işaýa 57:15). Hudaý Özüni beýik we belent, ady Mukaddes bolan hökmünde tanadýar. Ol beýik we mukaddes ýerde ýaşaýandygyny, ebediligi mesgen tutýandygyny aýdanda, biz muny aňsatlyk bilen düşündirip bileris. Ol Mukaddesdir, «hiç bir adamyň ýakynlaşyp bilmeýän nurunda ýaşaýan» (1 Timoteos 6:16). Süleýman dogry sorag berdi: «Emma Hudaý hakykatdan-da ýerde ýaşarmy? Ine, asman we asmanlaryň asmany Seni öz içine alyp bilmez» (1 Patyşalar 8:27). Biz Hudaýyň başga bir ýaşaýyş ýerini okap dowam etdigimizçe, sežde we tagzym bilen egilmeýärismi?
5) Men seniň bilen ýaşaryn
«Men ýaşaýaryn… pespäl we kiçigöwünli ruhly adam bilen hem.» Hudaý Özüniň barlygyny we gatnaşygyny wada berýär. Reb Isa Öz şägirtlerine şeýle diýdi: «Eger bir adam Meni söýse, ol Meniň sözlerimi berjaý eder: we Meniň Atam ony söýer, we Biz oňa geleris, we Öz mesgenimizi onda ederis» (Ýahýa 14:23). Bu iki aýady birleşdirip, biz şeýle diýip bileris: Rebe bolan söýgimiz Onuň Sözüne dogry garaýyş we ýürek bilen tabynlykda ýüze çykanda, biz Ata we Oglan bilen bu şahsy gatnaşygy başdan geçireris. «We hakykatdan-da biziň gatnaşygymyz Ata bilen, we Onuň Ogly Isa Mesih bilen. We biz bu zatlary size ýazýarys, şonda siziň şatlygyňyz doly bolar» (1 Ýahýa 1:3–4).
6) Men janlandyraryn
Ruhuň Hudaý bilen bu ýakyn gatnaşygy şatlyga we janlanmaga sebäp bolýar. Eger Hudaý janlandyrmagy wada berse, iman Zeburçy bilen ynamly şeýle diýip biler: «Sen, bize köp we agyr kynçylyklary görkezen, bizi ýene janlandyrarsyň» (Zebur 71:20). «Kynçylygyň ortasynda ýöräsem-de, Sen meni janlandyrarsyň» (Zebur 138:7). Hudaýyň bizi janlandyrmak üçin ulanýan serişdesi köplenç Onuň Sözüdir: «Men Seniň tabşyryklaryňy hiç haçan unutmaryn: çünki Sen olar bilen meni janlandyrdyň» (Zebur 119:93). Hudaý bilen gatnaşykdaky bu örän şahsy ruhlandyrma biziň ýüreklerimizde Hudaýyň bütin halkynyň janlanmagy üçin islegi ösdürer, şonuň üçin biz hemişe öz gowşaklygymyzy we ýetmezçiligimizi göz öňüne tutup doga edýäris: «Eý Reb, Öz işiňi janlandyr» (Habakkuk 3:2).
«Emma men bu adama serederin, garyp we pespäl ruhly adama, we Meniň sözümden titräne» (Işaýa 66:2). Bu ýerde Hudaýyň gözleýän garaýşynyň goşmaça häsiýeti bar: «Meniň sözümden titräne». Biz Sözüň bizi janlandyrýandygyny eýýäm gördük. Hawa, biz Sözde «ähli baýlyklarda bolşy ýaly» şatlanarys; «uly olja tapan ýaly»; «çünki olar meniň ýüregimiň şatlygydyr» (Zebur 119:14, 162, 111). Emma beýleki tarapdan, biziň ýüreklerimize we wyždanlarymyza ygtyýarlyk bilen gürleýän Hudaýyň mukaddes Sözüdir. Biz Onuň Sözünden «titreýärismi» we durmuşymyzy oňa laýyk gurmaga çalyşýarysmy? Ýa-da biz Hudaýyň Sözüni öz hereketlerimize uýgunlaşdyrmaga çalyşýarysmy, eger biz ondan belli bir derejede eýýäm daşlaşan bolsak?
7) Men saňa serederin
Şeýlelik bilen, Reb aýdýar, eger döwülen ýürek we Meniň Sözümiň ygtyýarlygyny ykrar edýän pespäl ruh bar bolsa, onda men saňa ylahy makullama bilen serederin. «Rebiň gözleri dogrulara seredýär, we Onuň gulaklary olaryň agysyna açykdyr» (Zebur 34:15).
Geliň, ýene bir gezek öz şahsy ýagdaýymyzdan Onuň üçin bolan umumy şaýatlyga we Onuň Adyny goýan ýerine giňeldeliň. Hatda patyşa Süleýman hem Hudaýyň bu ýere seretmegini isledi: «Indi, Hudaýym, haýyş edýärin, Seniň gözleriň açyk bolsun, we Seniň gulaklaryň bu ýerde edilen doga-dilege ünsli bolsun» (2 Taryhlar 6:40). Geliň, Hudaýyň Süleýmanyň doga-dilegine beren jogabyny diňläliň: «Indi Meniň gözlerim açyk bolar, we Meniň gulaklarym bu ýerde edilen doga-dilege ünsli bolar… we Meniň gözlerim we Meniň ýüregim ol ýerde hemişelik bolar» (2 Taryhlar 7:15–16). Diňe Meniň gözlerim we Meniň gulaklarym däl, diýýär Reb, eýsem Meniň ýüregim hem mukaddesleriň Meniň Adyma ýygnanan bu ýerindedir. Bu, hakykatdan-da, şu soňky günlerde bizi janlandyrjak bir pikir.
