Geliň, deňsiz-taýsyz gymmatyny aýdalyň We şöhratlaryny süýji ses bilen ýaýalyň Halasgärde şöhle saçýan; Hudaýa we Mesihe öwgülerimizi getireliň, Ýokary asmanyň ýaňlanjak aýdymy, Hudaýyň merhemetine öwgüler.
Onuň dökän gymmatly gany nähili baý, Biziň Hudaýymyza garşy günäniň Elhenç günäsinden halas boluşymyz; Şol dogrulyk nähili kämil, Şol arassa, owadan eşikde Onuň mukaddesleri hemişe durupdyr!
Onuň häsiýeti nähili baý, We Onuň geýýän söýgi görnüşi, Tagtda beýgelen; Süýji, ýadawsyz öwgü aýdymlarynda, Biz hemişe Onuň kämil ýollaryny aýdardyk, We Onuň şöhratlaryny mälim ederdik.
We tizden şol bagtly gün geler, Biz öz ykbalymyza ýetenimizde, We Ony ýüzbe-ýüz görenimizde; Soňra Halasgärimiz, Rebimiz we Dostumyz bilen, Biz şol üzülmez güni geçireris Onuň merhemetini aýdyp. —Sem Medli (1738–1799)
