Gar möwsümi ýene geldi, we şadyýan çagalar, şatlykdan doly, gar söweşleriniň, garmenleriň ýasalyşynyň, çanakda typmagyň, çanakda typmagyň we gar möwsüminiň beýleki dürli güýmenjeleriniň olara getirýän lezzetlerinden lezzet alarlar.
Käbir okyjylarymyzyň azajyk boş wagty bolup, ýer ýüzüniň gyşky örtügine seredip, bir-iki sapak öwrenip bilerler.
Gardan näme öwreneris? Ilki bilen şuny:
HUDAÝ BERIJI
Ol gar ýüň ýaly berýär (Zebur 147:16).
Adamyň bähbidi üçin Ol san-sajaksyz garlaryň aşak inmegine we ýeriň üstüni örtmegine sebäp bolýar. Ol Öz ýaradanlaryna alada edýär we şeýlelik bilen olara Öz eliniň bereketlerini berýär.
"Ol berýär." Hawa, Ol beriji Hudaýdyr. Bu ýer ýüzündäki rehimdarlyklar – wagtlaýyn peýdalar – bilen görkezilýär, Ol olary şeýle giňden ýaýradýar; ýöne ählisinden hem ýokarda, ähli beýleki sowgatlardan has ýokary sowgat – Öz ýeke-täk Oglunyň sowgady. Biziň bereketlenmegimiz we Özüne ýakynlaşmagymyz üçin Ol Ony gaýgyrmady, eýsem Ony ählimiz üçin gowşurdy.
On müň keramatly sowgatdan, Hiç bir sowgat munuň ýaly parlamaz.
Indi garaň bizi nädip ýatladyp biljekdigini pikir edeliň:
HALAS BOLMAGA ZERURLYGYMYZ
Eýýup şeýle diýip bilýärdi: "Eger men özümi gar suwybilen ýuwsam, we ellerimi näçe arassalasam-da; Sen meni çukura çümdürersiň, we öz eşiklerim menden ýigrener" (Eýýup 9:30-31).
Bu ýerde biz günäkär adamyň edip biljek hiç bir zadynyň ony günälerinden arassalap bilmeýändigini ýa-da ony Hudaýyň huzuryna laýyk edip bilmeýändigini öwrenip bileris. Dagdan inen iň arassa gar, suwa öwrülse-de, günä yzlaryny ýuwup bilmezdi. Eýýup muny duýdy, we köpümiz öz gowylygymyzyň ýa-da dindarlygymyzyň bizi Hudaýyň mukaddes gözüne hiç haçan laýyk edip bilmejekdiginiň agyr sapagyny öwrenmeli bolduk; ýöne biz muňa laýyk bolup bileris. Bereket ýoly bar, we bu bizi başga bir gar sapagyna getirýär.
HALAS BOLMAK ÝOLY TAÝÝARLANDY
Geliň indi, Reb diýýär, bileje pikir edeliň: günäleriňiz gyzyl ýaly bolsa-da, olar gar ýalyak bolar; olar gyzyl ýaly bolsa-da, olar ýüň ýaly bolar (Işaýa 1:18).
Bu aýat günäkär, mätäç günäkäre Hudaýyň bereketli çakylygyny berýär; ol ony ýakynlaşmaga çagyrýar. Ol oňa Hudaýyň onuň ähli günäleri barada bilýändigini, ýöne onuň gelip biljekdigini aýdýar.
Hudaý Öz Oglunyň näme etjekdigini, Onuň günäler üçin ejir çekjekdigini, Onuň gymmatly ganlarynyň günäkärler üçin döküljekdigini bilýärdi, we şeýlelik bilen Ol gadymky halkynyň günälerini adalatlylyk bilen geçip bilýärdi. We şeýlelik bilen bu gün, Öz Oglunyň Isanyň Golgotadaky gurbanlygyna seredip, Ol ýakynlaşýan ähli oglanlaryň we gyzlaryň günälerini Öz gözünden aýryp bilýär; çünki, Hudaýa şükür, bu henizem dogry, "Onuň Oglunyň Isa Mesihiň gany bizi ähli günälerden arassalaýar" (1 Ýahýa 1:7).
Gardan ýene bir sapak we men gutardym.
Bu batyrlyk sapagy. Ol bize aýdýar:
GÜÝÇ ÝOLY
Eger siz 1 Hronikalar 11:22-e seretseňiz, Benaýa atly bir adamyň ýazgysyny taparsyňyz, ol aşak inip "we garly gündebir çukurda bir ýolbarsy öldürdi." Benaýa gorkak däldi, eýsem energiýa we batyrlyk bilen tapawutlanýardy. Bir çukurda, garly günde ýolbars bilen ýeke özüňe garşy durmak üçin ýokary derejeli häsiýet güýji we batyrlyk gerekdi.
Benaýa adynyň "Reb tarapyndan gurlan" manysyny berýändigi aýdylýar. Indi, Reb tarapyndan gurlan bolmak ýaş mesihçi üçin hakyky güýç ýoludyr – köne mesihçi üçin hem; bu gün Ol biziň güýjümizdir. Biziň söweşmeli we öldürmeli ýolbarslarymyz bar; biziň ýeňmeli güýçli duşmanlarymyz we geçmeli kyn ýerlerimiz bar, ýöne eger biz güýjümizi Rebbimizden alsak, Ol bizi goldar, howp ýa-da synag näme bolsa-da.
Geliň, bu sapagy öwreneliň, we Rebbimiziň berýän güýjünde batyr bolalyň, Onuň adyny batyrlyk bilen ykrar edeliň, we imanyň gowy söweşini söweşeliň.
