Mazardan hoş habar
Her bir şäherde, obada we etrapda ähli durmuş ýollaryndan adamlaryň ýadygärliklerini saklaýan mazarlyk bar, bu bize ölümiň ählimize gelýändigini ýatladýar. Eger Mesih bu aralykda gaýdyp gelmese, biziň bedenlerimiz mazarlykda gutarar. Bu Hudaýyň beýleki ýaradylyşy bilen paýlaşýan «çüýremek gulçulygynyň» tebigy netijesidir (Rimliler 8:21 NIV). Dünýäde iň gowy lukman hünärmeniňiz bolsa-da, bir gün ölüm bilen ýüzbe-ýüz bolmaly bolarsyňyz.
Boş gabyr
Ýöne biziň hristian imanymyzyň esasy boş gabyrdyr, ol şatlykly gygyryş bilen bellenendir: «Ol direldi!» (Markus 16:6). Mesihiň haça çüýlenmeginden soň ol gaýadan kesilip, uly daş bilen möhürlenen gabyrda jaýlandy (Matta 27:60). Luka indiki ýekşenbe güni bolup geçen wakany şeýle beýan edýär:
Hepdäniň birinji güni, ir säher bilen, aýallar taýýarlan ysly otlaryny alyp, gabyra gitdiler. Olar daşyň gabyrdan aýrylandygyny gördüler, ýöne içeri girende, Reb Isa bedenini tapmadylar. Olar bu barada haýran galyp durkalar, birden ýyldyrym ýaly ýalpyldawuk eşikli iki adam olaryň ýanynda durdy. Gorkudan aýallar ýüzlerini ýere egip dyza çökdüler, ýöne adamlar olara: «Näme üçin dirini ölüleriň arasynda gözleýärsiňiz? Ol bu ýerde däl; Ol direldi! Ol size entek Jeliledekä nähili aýdandygyny ýatlaň: ‘Ynsan Ogly günäkär adamlaryň eline berilmeli, haça çüýlenmeli we üçünji gün direlmeli.’» (Luka 24:1-7)
Şol günüň dowamynda Isa Iýerusalimden Emmausa barýan iki şägirdine goşuldy (Luka 24:13-35). Olar gabyryň boş bolmagyna haýran galdylar; olar Isany tanamadylar. Olaryň Ony tananlaryndan soňky jogabyny bellemek gyzykly. Reb olaryň bilen gürleşip, Mukaddes Ýazgylary düşündirende, olaryň ýürekleri ýylady. Olar Hudaýyň eden işini düşünenlerinde ruhlandylar. Soňra olar turup, derrew Iýerusalime, takmynan ýedi mil (11 km) uzaklyga gaýdyp geldiler, öz kärdeşlerine habar bermek üçin, olar bolsa: «Hakykat! Reb direldi we Simon göründi» (Luka 24:34) diýip jogap berdiler. Olar hem Onuň olaryň bilen nähili ýörändigini, olaryň bilen gürleşendigini we Özüni olara nähili açandygyny gürrüň berdiler. Şeýlelik bilen, olaryň direlen Mesihe jogaby hem içki, hem daşky boldy: Olar umytsyzlyk ýerine tolgundylar we hoş habary dostlaryna ýaýratdylar.
Beýleki adamlaryň, şol sanda Dawut patyşanyň bedenlerinden tapawutlylykda, Mesihiň bedeni gabyrda çüýremedi (Resullaryň Işleri 2:25-32; 13:36-37). Mesih jaýlanyş dabarasyndan geçip, gabyrda jaýlanan bolsa-da, üç günden soň ol ölümden direldi we 500-den gowrak adam tarapyndan görüldi (1 Korintoslylar 15:6). Aýallara Mesihiň gabyryna indi barmak zerurlygy ýokdy. Onuň direlişi Onuň ölümden üstün çykandygyny görkezdi we ebedi ýaşaýyş bolan Hudaýyň patyşalygyny açdy (1 Korintoslylar 15:50-57). Bu hem ähli iman edenleriň geljekki direlişiniň öňünden görkezijisidir: «Mesihde ähli adamlar direler ... Oňa degişli bolanlar» (1 Korintoslylar 15:22-23).
Biz direleris
Arnold Şwarseneggeriň soňky hereketli filmi, «6-njy gün» adamyň hudaýa meňzeş biotexnologiki güýçlere ýeten, genetik tehnologiýalaryň keselleri ýok etmek üçin ulanylýan we islendik janly jandaryň klonlanmagy mümkin bolan täze dünýäni görkezýär. Bu ajaýyp dünýä, ýakyn geljekde geljekdigi aýdylýar, onda ölümsizlik ahyrsoňy elýeterli bolar. Bu ömrüň dowamlylygyny öwrenýän käbir alymlaryň arzuwyna meňzeş, olar garramagyň we hatda ölümiň hem hökmany däldigini göz öňüne getirýärler.
Ýöne Mukaddes Kitap ählimiziň öljekdigimizi we ölen her bir adamyň gabyrdan direljekdigini aýdýar (Ýahýa 5:28-29; Rimliler 3:23; 6:23). Direliş ölümiň tersidir. Ölümde ruh bedenden aýrylýar, direlişde bolsa olar gaýtadan birleşýär. Mukaddes Kitap adamlaryň «Durmuş kitabynda» atlarynyň bardygyna baglylykda iki direlişiň birinde boljakdygyny aýdýar (Ylham 20:11-15). Şol kitapda bolmadyklar Beýik Ak Tagtda Hudaý tarapyndan höküm edilýär we ot kölüne zyňylýar. «Durmuş kitabynda» bolanlar Mesihiň ölümi bilen halas edildi we Mesih gaýdyp gelende ýaşaýşa direler. Soňra olar «Reb bilen ebedi» bolarlar (1 Selanikliler 4:17). Bu iki ykbal baý adam bilen gedaý Lazarusyň hekaýasy bilen suratlandyrylýar (Luka 16:19-31).
Uky ýeri
Täze Ähtde agzalan başga bir Lazarus, Betaniýada ýaşan, iki gezek mazarlykda jaýlandy (Ýahýa 11:1-44). Isa onuň uýasy Marta şeýle diýdi:
Men direliş we ýaşaýyş. Maňa iman eden ölse-de ýaşar; we kim ýaşasa we Maňa iman etse, hiç haçan ölmez. (Ýahýa 11:25-26)
Şonuň üçin, eýýäm ölen iman edenler Rapture-da ýaşaýşa direlenlerinde direler: «Maňa iman eden ölse-de ýaşar.» Beýleki tarapdan, Onuň gaýdyp gelmeginde diri bolan iman edenler üýtgediler we ähli wepaly adamlar göge äkidiler: «Kim ... Maňa iman etse, hiç haçan ölmez.»
Lazarus öleninde, Mesih onuň uklap ýatandygyny aýtdy (Ýahýa 11:11). Bu metafora Mukaddes Kitapda ölümden soň iman edenleriň bedenlerine ulanylýar, bu şeýle ölümiň wagtlaýyn, dynç beriji we parahatdygyny görkezýär (1 Korintoslylar 11:30). Aslynda, «mazarlyk» sözi grek sözünden gelip çykýar, ol «uky ýeri» manysyny berýär.
Şonuň üçin, indiki gezek mazarlyk görenizde Mesihiň direlişi baradaky hoş habary ýatlaň: Ol boş «uky ýerini» galdyrdy, we gabyrlar diňe iman edenler üçin «uky ýerleri», olar öz direlişlerine garaşýarlar.
