Ejesiniň gujagynda göterilýän şol «çaga» serediň. Siz Oňa seredip, Onuň dogulmagyndan ýedi ýüz ýyl öň şol ajaýyp waka barada aýdym aýdan pygamberiň şatlygyny ýatlamazdan bilmersiňizmi?
Çünki bize bir çaga doguldy, bize bir ogul berildi, we hökümet Onuň egninde bolar. We Oňa Ajaýyp Maslahatçy, Güýçli Hudaý, Ebedi Ata, Parahatçylyk Şazadasy diýler. Onuň hökümetiniň we parahatçylygynyň artmagynyň soňy bolmaz! (Işaýa 9:6-7)
Çopanlar barada ýazylanlary ýadyňyzda saklaň, olar «howlukmaçlyk bilen gelip, Merýemi, Ýusuby we çagany ahyrda ýatan ýerinde tapdylar.»
Bu « rehimdarlyk syry »dy, Hudaýyň adam bolmagy, «Günleriň Gadymy»nyň bir garyş uzynlykdaky « çaga » bolmagy; we ýöne biziň üçin, we biziň halas bolmagymyz üçin — bu hakykatdan-da boldy!
Hudaý Öz beýikliginiň ähli güýjünde, we « adam » Öz kiçigöwünliliginiň ähli gowşaklygynda — « birleşýär » we « bir şahs» bolup durýar. Biz Ony Halasgärimiz hökmünde tanap, Ondan lezzet almak üçin. Ol çagalyk, ýaşlyk we ýetişenlik döwürleriniň ählisinden geçdi — Halasgär bolmak üçin!
Bize gökden bir çaga doguldy, Bize Hudaýyň Ogly berildi; Ol ýasan dünýäleriň hökümeti, Onuň egnine ýerleşdiriler!
