Soňra Ol Nain atly bir şähere gitdi, we Onuň köp şägirtleri we uly köpçülik Onuň bilen gitdi. Ol şäheriň derwezesine ýakynlaşanda, ine, bir öli adam daşary çykarylyp barýardy, ejesiniň ýeke-täk ogly, we ol dul aýaldy, we şäheriň gaty uly köpçüligi onuň bilen bardy. Reb ony göreninde, oňa rehim etdi, we oňa diýdi, Aglama; we ýakynlaşyp Ol tabuta el degirdi, we göterijiler durdular. We Ol diýdi, Ýaş ýigit, saňa aýdýaryn, Tur. We öli oturdy we gürlemäge başlady; we Ol ony ejesine berdi. We hemmeleri gorky basdy, we olar Hudaýy şöhratlandyrdylar, diýdiler, Arasynda uly pygamber galdyryldy; we Hudaý Öz halkyna geldi. We bu habar Onuň barada ähli Ýahudiýada, we ähli töwerekdäki ýurtda ýaýrady. — Luka 7:11-17 JND
Bu hekaýa Luka hoş habaryna mahsusdyr – dul aýallaryň hoş habary (2:37, 4:25-26, 18:3, 20:47, 21:2 serediň). Luka Mesihi ynsanperwer duýgudaşlyklar bilen görkezýär. Hakyky Adam ähli kynçylyklarynda we gaýgylarynda adam bilen ýüzbe-ýüz boldy. Biziň hekaýamyz Issahardaky ähmiýetsiz bir obada bolup geçdi. 1800-nji ýyllardaky teswirçiler onuň hapa kiçijik bir ýer bolandygyny bellediler. Emma, Rebiň ilkinji gezek ölülerden bir adamy direltmegi ýazga alnan ýer bolany üçin, ol taryhda tapawutlanýar. Şol ýerde şöhrat Rebi gelmäge mynasyp gördi. Ol Hudaýyň söýgüsini we yşygyny ynsan jemgyýetiniň garaňky çuňluklaryna getirdi.
Nirede betbagtlyk we mätäçlik bar bolsa, Ol ýagdaýy doly merhemet we güýç bilen çözdi. Reb mätäç bolanlaryň hemmesiniň hemişe taýyn hyzmatkäri boldy. Onuň ýykylan, ejir çeken Adam ata we How ene çagalaryna bolan söýgüsi we rehimdarlygy deňsiz-taýsyzdy, we hiç hili özüňi bilmek maksatlary bilen ýeňillik berilmedi. Ol Atasyny begendirmek üçin bir wezipede boldy, we Ol gowy işler edip ýördi.
Iki Ýöriş
Bize iki ýöriş hödürlenýär: biri janly söhbetdeşlik we çekişmeler bilen doly, beýlekisi bolsa jynaza üçin laýyk agyrlyk bilen tapawutlanýar. Birinjisine görnükli Mugallym we Onuň şägirtleri ýolbaşçylyk edýärdi, gyzykly adamlaryň köpçüligi Mugallymyň sözlerinden bir zat tutmaga ýa-da belki diňe Ony bir pursat görmäge umyt edýärdi. «Uly köpçülik» Onuň şol wagt nähili meşhur bolandygyny beýan edýär.
Olar Nainde bolup geçen ýitgiden habarsyzdy, şonuň üçin hiç kim Rebe ýüz tutmady, ýa-da dul aýalyň adyndan gatyşmady. Hiç kim Ondan hiç zat etmegini soramady. Emma Reb näme etjekdigini bilýärdi. Durmuş Rebi ölümden täsir alan bir sahna girýärdi. Ol çagyrylman, emma Öz söýgüsiniň erkinliginde, ynsanlaryň doly weýrançylygynda duşuşmaga we ýasyň ýerine beýan edilmez şatlygy goýmaga gelýärdi.
Beýleki topara dul aýal ýolbaşçylyk edýärdi, ýitgisinden çuňňur agyry çekýärdi, we mazarlyga barýan duýgudaş ýas tutýanlaryň topary bardy. Dul aýal ýalňyz bir keşpdi, indi ölen oglunyň çagalyk ýatlamalaryndan başga ähli zatdan mahrumdy. Şol döwürde erkek goragçysyz, ol gaty hakyky kynçylyklara duçar bolardy. Ol ýalňyzdy we gaýgylaryna çuňňur giren. Onuň ýeke-täk ogly ölüpdi, we ol ýalňyz dowam etmeli. Onuň ähli umytlary onda bolupdy, we indi olar ýykylypdy.
Indi duçar boljak durmuş kynçylyklaryndan başga, adamsynyň maşgala nesli gutarypdy. Onuň abadançylygy üçin hiç hili sosial üpjünçilik ýokdy, ony goldajak hiç kim ýokdy, we iş mümkinçilikleri azdy. Ol ähli zadyny ýitiripdi we umytsyzdy. Bu bir tragediýady! Ene çagalarynyň özünden öň ölmeklerini garaşmaýar.
Ýagdaý Süleýmanyň Tymsallary 27:1-i öňümize getirýär: «Ertirki gün bilen öwünme, çünki bir günüň näme getirjekdigini bilmeýärsiň.» Durmuş gysga, ölüm ebedi, we ebedilik uzak. Günäniň we onuň gaçybatalgasyz netijesiniň hakykatlary dul aýala ýetirilipdi, emma biz onuň «Hudaý näme üçin munuň maňa bolmagyna rugsat berdi?» diýip şikaýat edendigini eşitmeýäris. Şübhesiz Ol bu betbagtlyga Öz Ogluna şöhrat getirmek we oňa Wagyzçy 7:1-3-de berlen hakykaty öwretmek üçin rugsat berdi, ýagny «ýas öýüne gitmek has gowudyr» (2-nji aýat). Munda, ol özü üçin bol we merhemetli bereket barada öwrenerdi.
Mesih Bildi
Mesih aýalyň ýitgisiniň bahasyny gowy bilýärdi, çünki Ol hem ýeke-täk Ogludy (Ýahýa 3:16), we Onuň duýgudaşlyklary diňe ylahy däl, eýsem Onuň kämil ynsanlygyndan hem gelip çykýardy. Onuň yzyna eýerijileri bolup geçjek zat barada iň kiçijik alamat hem bilmeýän bolmagy mümkin, emma Reb Isa maksatly öňe gitdi. Ol onuň gaýgysyny duýdy we gözýaşlaryny paýlaşdy. Ol ony göreninde Onuň ýüregi täsir etdi, we Ol rehim etdi. Ýagny, Ol duýdy onuň bilen.
Onuň şonda aglandygy ýazga alynmady, emma Ol haçdaky işi bilen günäni we ölümi ebedi ýok edende başga hiç kim ýaly aglardy. Ol ýönekeý we iň arassa mähirlilik sözlerini aýtdy: «Aglama.» Bu sözler oňa şübhesiz teselli berdi, emma olar deňsiz-taýsyz güýçli bir iş bilen goldanardy. Bir gün Ol halas edilenleriň gözlerinden ähli gözýaşlary ýok eder (Ylham 21:4). Emma indi biz Onuň aýalyň ýagdaýyna, onuň gaýgysyna we ýitgisine hakykatdan hem gyzyklanýandygyny görýäris. Şonuň ýaly-da, bu gün, biz gaýgy çekip aglanymyzda, Ol biziň gaýgymyzy duýýar. Onuň duýgudaş ejirleri entek tamamlanmady.
Onuň ýüregi elini hereketlendirdi, we Ol tabuta el degirdi. Bu hereket Ony hapalamady, çünki Ol Hudaý ýaly ölüm we günä bilen bir gatnaşykdady. Ol hapalanyp bilmez. Rebiň arassalanmak üçin ruhanylara gitmegine zerurlyk ýokdy.
Tabuta el degireninden soň, Ol gürledi. Bu sözleriň enä nähili täsir edendigi bize aýdylmaýar. Olar başgalaryň dodaklarynda boş sözler, manysyz sözler bolardy. Netije – öli adamyň direlmegi – Ony Hudaýyň Ogly diýip yglan etdi. Bu, elbetde, Onuň öz direlmegi bilen iň ýokary derejede görkezildi. Şeýle güýjüň her bir görkezilişi, Onuň diňe Ynsan Ogly däl, eýsem Hudaýyň Oglydygyny tassyklady ýa-da berkitdi (Rimliler 1:4 serediň).
«Tur!» Uzak wagtlap doga etmek ýa-da döşüňi kakmak ýokdy. Iň ýokary ygtyýarlygyň sesi Öz islegini beýan etdi. Ýaş ýigit turdy; öli bolan oturdy. Ýewreý bolany üçin, ol kanuna tabyn bolupdy we ölümde onuň ýazgarýan güýjüni dadypdy, emma ol öleninde indi kanuna tabyn däldi (Rimliler 7). Mundan başga-da, onuň umytsyz ýagdaýy, biziň günälerimizde we ýalňyşlyklarymyzda öli bolan wagtymyzda öz ruhy ýagdaýymyza doly meňzeşdi (Efesliler 2:1).
Ölümden oýananda, ýaş ýigit gürledi. Onuň näme aýdandygy barada hiç hili ýazgy berilmeýär, emma ol diri bolandygynyň eşidilýän subutnamasydy. Biz Halasgäre ynananymyzda, agzymyz bilen içimizdäki täze durmuş we umyt barada ykrar edýäris. Günäkär üçin ýeke-täk mümkinçilik, Hudaýyň merhemetiniň we rehimdarlygynyň ruhy taýdan öli bolanlara ulanylmagydyr – başga hiç kim üçin başga çäre ýok. Bu haýran galdyryjy bir iş.
Onuň Gyzyklanmasy
Reb dul aýallaryň Hudaýydyr we Özüni olaryň gaýgyly ýagdaýlarynda olar bilen tanatmagy saýlaýar. Şonuň üçin, Ol bu dul aýala bolan ýörite gyzyklanmasyny dowam etdirdi, oňa Öz merhemetini we ýagşylygyny paýlady. Ol oňa söwda etmedi, diýip, «Eger sen maňa durmuşyňy berseň, men saňa gudrat bilen sylag bererin» ýa-da, «Eger men seniň ogluňy ölümden direltsem, sen ony Maňa bagyşlamaga söz bermeli.» Reb ýaş ýigidi ejesine hiç hili şert goýman berdi. Ol oňa arassa merhemet görkezdi. Reb ýaş ýigidi talap etmäge haky bolan bolsa-da, Ol ony ejesine yzyna berdi. Reb Isa dul aýalyň aladasyny etdi: ol ýitgi çekipdi we ogly oňa yzyna gaýtaryldy. Reb hemişe Hudaýyň şöhratyny gözledi; Ol özü üçin hiç zat gözlemedi.
Jogap
Köpçülik Hudaýy şöhratlandyrmak bilen jogap berdi. Belki olar Ylýas we Elişa döwründäki uzak taryhlaryndan şeýle gudratlary ýatlapdylar. Emma bu beýik adamlar diňe Hudaýdan merhemet dilemeli bolan garaşly hyzmatkärlerdi. Ylýas Zarefatly dul aýalyň oglunyň üstüne egilip, ony direltmezden öň pes egilmeli boldy (1 Patyşalar 17:17-24). Emma indi, Reb ygtyýarlyk buýrugyny berdi, we ölüm öz oljasyny goýbermeli boldy. Hudaý hakykatdan hem Öz halkyna geldi. Goja ruhany Zakariýa Hudaýyň «Öz halkyna gelendigini we halas edendigini, we Öz hyzmatkäri Dawudyň öýünde biziň üçin halas ediş şahyny [halasgärini] galdyrandygyny» (Luka 1:68-69) belläpdi.
Elbetde, adamlaryň Rebi «uly pygamber» diýip beýan etmegi ýeterlik däldi, emma Onuň şöhraty töwerekdäki ýurtda gaty uly bir sebitde ýaýrady. Bir gün ähli Ysraýyl öz Mesihini açyk tanar: «Olar deşenlerine serederler» (Ýahýa 19:37). Häzir bolsa, bu gün, hemmeler Mesihiň merhemetini we halas etmäge bolan güýjüni bilip bilerler. Adam ata boýun egmezlik bilen ölümi dünýä getirdi; Ikinji Adam günä we onuň gorkunç netijesi bilen göreşmäge güýje eýedir (Rimliler 5:12-21). «Günäniň hakyny ölüm; emma Hudaýyň ýagşylyk işi [sowgady], Rebimiz Isa Mesihde ebedi durmuşdyr» (6:23). Şeýlelik bilen, adamyň çuň mätäçligi doly kanagatlandyrylýar! Biz Onda nähili şatlyk tapyp bileris.
SOŇKY BELLEME
- Ilkinji gezek, Luka Isany «Reb» diýip atlandyrýar, we Ol Özüni ölümden ýokary Reb hökmünde görkezendigi üçin bu elbetde ýerliklidir.
