Ine, hem peýdaly ruhlandyrma, hem-de bizi saklamaly duýduryş. Biz Mesihiň doganlaryna näme etsek, Ol Özüne edilen hasaplanýar.
Biz her gün iman edýän doganymyza mähir görkezmek bilen Reb Isa mähir görkezip bileris. Biz Hudaýyň halkyna myhmansöýerlik görkezenimizde, bu Özüni öýümizde myhman alan ýaly bolýar. Eger biz olara esasy ýatylýan otagy bersek, biz ony Oňa berýäris.
Ol şalaryň Şasy we rebleriň Rebi hökmünde gelse, ähli adamlar Halasgär üçin elinden gelenini etmäge howlukardy. Emma Ol köplenç gapymyza gaty pespäl görnüşde gelýär, we bizi synagdan geçirýän zat hem budur. Biz Onuň iň kiçi doganlaryna nädip garaşsak, Oňa hem şeýle garaşýarys.
Bir dindar garry wagyzçy mukaddesler bilen Sözden paýlaşmak umydy bilen bir ýygnaga barypdyr. Onuň şahsy karizmasy ýokdy we dinamiki minber stili bolmandygy mümkin. Emma ol Hudaýyň hyzmatkäri bolup, Rebden bir habary bardy. Ýaşulular oňa ýygnaklar üçin galmagyny sorap bilmeýändiklerini aýtdylar we gara gettodaky bir ýygnaga gitmegini teklip etdiler. Ol gitdi we ol ýerdäki doganlar tarapyndan mähirli garşylandy. Ýygnaklarynyň bir hepdäniň dowamynda ol ýürek agyrysyny başdan geçirdi we aradan çykdy. Bu Rebbiň moda ýygnagyndaky doganlara: «Siz ony islemän bolmagyňyz mümkin, ýöne men isledim. Ony ret etmek bilen Meni ret etdiňiz» diýýän ýaly boldy.
Edwin Markham özüniň «Beýik Myhman Nädip Geldi» atly goşgusynda, Rebden arzuw edilen sapar üçin çylşyrymly taýýarlyklar gören garry köwüşçi barada gürleýär. Reb hiç wagt gelmedi. Emma bir gedaý geleninde, köwüşçi onuň aýagyna köwüş geýdirdi. Bir garry aýal geleninde, köwüşçi oňa ýüküni götermäge kömek etdi we oňa nahar berdi. Bir ýiten çaga geleninde, köwüşçi ony ejesine yzyna alyp gitdi.
Soňra sessizlikde bir ses eşitdi: Ýüregiňi galdyr, çünki men sözümi berjaý etdim. Üç gezek men seniň dostlukly gapyňa geldim; Üç gezek meniň kölegäm seniň poluňdady. Men aýaklary ýaralan gedaýdym, Men nahar beren aýaldym, Men öýsüz köçedäki çagady.
«Meniň bu iň kiçi doganlarymyň birine näme etseňiz, ony Maňa etdiňiz.» (Matta 25:40)
