«Näme? Biz diňe gowyzatlary Hudaýyň elinden kabul etmelimi — we hiç haçan erbetzatlary kabul etmelimi?» (Eýýup 2:10)
Köp gezek gowşak iman synaglar bilen öz durnuklylygyndan aýrylýar. Adamlar: «Hudaý meni söýüp bilmez — ýa-da ol maňa bu kynçylygy ibermezdi!» diýýärler. Eýýubuň jogaby bolsa, has asylly imany görkezýär.
Biz Hudaýyň elinden gowy, ýerüsti gowy zatlary alýarys. Biz Hudaýyň bizi söýýändigine ynanýarys — Ol bize ýagşylyk edýänçä we bize ýakymly zatlar, şatlyklar we abadançylyklar berýänçä. Gaty gowy.
Ýöne Ol öz ylahy üpjünçiliginiň görnüşini üýtgedende we bize ýagşylyklaryň ýerine kynçylyklar berende, biz Onuň bizi indi söýmeýändigini netije çykarmalymy?
Onuň Eýýuba bolan gatnaşygyndaky üýtgeşme ýagdaýynda —bize Hudaýyň ýüregine seretmäge rugsat berilýär, Onuň duýgularyny öwrenmek üçin, we biz Onuň Öz gullukçysyny hiç haçan şeýle agyr ejir çekmäge rugsat beren wagtyndan has köp söýendigini görýäris!
Birinji synagyň ahyrynda Eýýup şeýle diýdi: «Reb berdi— we Reb aldy.» Beren şol bir Reb — aldy! Hawa, we şol bir söýgi!
Hudaý, haýsy günde bize nämäniň gerekdigini we Mesihiň Patyşalygyny nämäniň iň köp öňe sürjekdigini iň gowy bilýär; we biz Oňa şeýle ynamly, şeýle soragsyz ynanmaly, Ol täze ýagşylyk berse-de — ýa-da birini alsa-da; Ol biziň haýyşymyzy berse-de — ýa-da ony saklasa-da; Ol bize ýerüsti gowy zatlary berse-de — ýa-da bize ýitgi we kynçylyk çekdirse-de — biz ýene-de ynanarys we aýdarys: «Hudaý meni söýýär, we Ol maňa bereket berýär!»
«Men ejemiň göwresinden ýalaňaç çykdym, we ýalaňaç gaýdyp bararyn! Reb berdi — we Reb aldy; Rebbiň ady mübärek bolsun!» (Eýýup 1:21)
