Bir ýaş ýigit meşhur uniwersitetiň dekaniniň ýanyna geldi, ýüzi höwes bilen ýanyp durdy. Ol garry adama ýüreginiň köpden bäri arzuw eden isleginiň ahyrsoňy ýerine ýetendigini habar berdi: Ol hukuk fakultetine giripdi we okuwyny dowam etdirmek üçin hiç hili zähmetden ýa-da çykdajydan gaça durmak islemeýärdi. Şeýlelik bilen ol birnäçe wagt gürleşmegini dowam etdirdi. Ol dymanda, ony uly sabyr bilen diňlän garry adam mähirli jogap berdi: «Gowy, okuwyňy gutaranyňda, näme etjek bolýarsyň?»
«Doktorlyk derejämi alaryn» diýip, ýigit jogap berdi.
«Ondan soň näme?» diýip, onuň hormatly dosty sorady. «Ondan soň,» diýip, ýigit dowam etdi, «meniň dolandyrmaly birnäçe kyn işlerim bolar, we men öz çeper sözlülugim, bilimim, höwesim we ýiti aňym bilen uly abraý gazanaryn.»
«Ondan soň näme?» diýip, professor gaýtalady.
«Ondan soň,» diýip, ýigit jogap berdi, «şübhesiz, men döwletde ýokary wezipä saýlanaryn we baý bolaryn.»
«Ondan soň näme?»
«Ondan soň,» diýip, geljekki aklawjy dowam etdi, «men baýlykda we hormatda rahat we hormatly ýaşaryn, we asuda we bagtly garrylyga garaşaryn.»
«Ondan soň näme?» diýip, garry adam ýene gaýtalady.
«Ondan soň,» diýip, ýigit aýtdy, «ondan soň—ondan soň men ölerin.»
Jogapsyz sorag
Bu ýerde onuň diňleýjisi sesini galdyrdy we ýene-de dabaraly we nygtap sorady:
«ONDAN SOŇ NÄME?» Ýaş ýigit jogap bermedi. Ol başyny aşak saldy we oýlanyp gitdi. Ol ähli zatdan iň möhüm zady — hiç haçan ölmejek janynyň ebedi abadançylygyny göz öňüne getirmändi.
Bu durmuşdan daşary
Hudaýyň Sözi, Injil, bize ylahy ynam bilen nämäniň bardygyny aýdýar. Siz Injili aýryp bilersiňiz; siz onuň duýduryşlaryna äsgermezlik edip bilersiňiz; siz onuň gürleýän Halasgärini ret edip bilersiňiz. Bu we siziň elinize düşýän beýleki ähli şeýle kitapçalary ýakmak siziň güýjüňizdedir. Ýöne öňüňizdäki geljegi göz öňüne getiriň! Siziň gysga günüňiz tiz geçer. Siziň lezzetleriňiz gutarar. Siziň işleriňiz bedeniňiz birnäçe gysym topraga öwrülen dabaraly sagatda size peýdasyz bolar.
Munuň üçin sebäp ýokmy? Şeýle güýçlere we ukyplara eýe bolan bir jandaryň şeýle soňa gelmegi diňe tötänlikmi? Diňe bir jogap bar, diňläň!
Bir adam arkaly dünýä günä girdi, we günä arkaly ölüm girdi. (Rimliler 5:12)
Adamyň ýykylmagy gorkunç hakykatdyr. «Günä» Injilde diňe bir çirkin söz däl. Ol garaňky, hapa hakykatdyr, ol dünýäni öz barlygy bilen zaýalaýar. «Ölüm ähli adamlara geçdi, çünki ähli adamlar günä etdiler.» Siz bu meselede günäkärsiňiz. Siziň üstüňize ölüm hökümi çykaryldy; we gaty tiz wagtda siziň barada şeýle diýlip bilner — «Ol öldi.»
Ölümiňizden bir sekunt soň, köşgünde ýa-da ýerzemininde ölmegiňiziň size hiç hili ähmiýeti bolmaz. Ýöne siziň ähli ebediligiňiz ölen ýagdaýyňyza bagly bolar.
«Günäniň hakynyň ölüm»digini inkär etmek bolmaz; ýöne bu hem şeýle hakykatdyr —
Hudaýyň sowgady bolsa, Rebimiz Isa Mesih arkaly ebedi ýaşaýyşdyr (Rimliler 6:23).
Hawa, Hudaý biziň günäkärkäk, Mesih biziň üçin haçda öleninde, Öz söýgüsini bize görkezýär. Ylahy söýgi günäkäre bereket bermek isleýärdi, ýöne ylahy mukaddeslik günäni ýeňil görmezdi. Günäniň doly jezasy günäsiz Orunbasara, Reb Isa Mesihe geçdi. Ol biziň ýaşaýşymyz üçin ölümde we hökümde biziň ýerimizi aldy. Hudaýyň söýgüsi — Mesihiň işi — sizi Hudaýyň Ogluna ýüzlenmäge çagyrýar, Onuň sözleri şeýle:
Meniň Sözümi eşidýän we Meni iberene ynanýan ebedi ýaşaýşa eýedir, we höküme gelmez, ýöne ölümden ýaşaýşa geçdi (Ýahýa 5:24).
