«Siz dünýäniň yşygydyr. ... yşygyňyz şeýle ýagtylsyn, ...» (Matta 5:14,16). Kalaýsdaky mayakçy öz çyrasynyň ýagtylygy bilen öwünýärdi, ony deňizde on lig IMS uzaklykdan görüp bolýardy. Bir myhman oňa: «Eger çyralaryň biri tötänleýin öçse näme bolar?» diýdi. Ol bu pikirden gorkup: «Hiç haçan! Mümkin däl!» diýip gygyrdy.
«Jenap,» diýip, ol ummana görkezdi, «ol ýerde, hiç zat görünmeýän ýerde, dünýäniň ähli ýerlerine gämiler gidýär. Eger şu gije meniň çyralarymyň biri öçse, alty aýyň içinde bir hat geler, belki Hindistandan, belki Amerikadan, belki hiç haçan eşitmedik bir ýerden, şeýle bir gije, şeýle bir sagatda, Kalaýsyň yşygy gowşak ýandy, gözegçi öz wezipesini ýerine ýetirmedi we gämiler howp astyndady! Ah, jenap, käwagt gara gijelerde, tupanly howada, men deňze seredýärin we bütin dünýäniň gözleri meniň yşygyma seredýän ýaly duýýaryn. Öçmek? Gowşak ýanmak? Hiç haçan!»
Atamyzyň merhemeti ýagty şöhle saçýar, Onuň mayagyndan hemişe Ýöne ol bize saklamagy berýär Kenardaky çyralaryň.
Günäniň gijesi garaňky düşdi, Gaharly tolkunlar gaty gygyrýar; Höwesli gözler seredýär, arzuw edýär, Kenardaky çyralar üçin.
Gowşak çyraňy sazla, doganym: Käbir garyp deňizçi tupan bilen zyňyldy, Häzir limana ýetmäge synanyşýar, Garaňkylykda ýitip biler.
Aşaky çyralar ýansyn! Tolkunyň üstünden şöhle iber! Käbir garyp, ysgynsyz, göreşýän deňizçi Siz halas edip bilersiňiz, siz halas edip bilersiňiz.
«Çünki siz bir wagtlar garaňkylykdyňyz, ýöne indi Rebde yşykdyr: yşygyň çagalary ýaly ýöräň: ...» (Efesliler 5:8)
«Reb, meni Seniň üçin ýagty sakla, Oh, meni Seniň üçin ýagty sakla; Gijä gark bolan dünýäde, Meni arassa sakla, meni ak sakla; Reb, meni Seniň üçin ýagty sakla!» Näbelli
