2-nji bölüm
Çaga ösüşde we boýda, Ýöne seýrek akyldarlyk bilen doly; Oglanlyk, aňly tebigatda, Onuň sözleri we ýollary yglan edýär. Ýöne ýene-de ýumşak tabynlykda Ol sabyrly ýoluny basdy, Onuň gökdäki wezipesine garaşmak üçin, Hudaýdan başga hiç kime näbelli. Ýöne kim, Seniň hyzmat ýoluňy, Seniň ýamanlykdan daşlaşan ädimleriňi, Bize hyzmat etmek üçin sabyrly söýgüňi, Adam dilinde aýdyp biler? Günä we ähli bozulmalar arasynda, Ýerde ýigrenç köp bolanda, Seniň hakyky kämillik ýoluň Ähli töweregiňe yşyk saçdy. Kemsitmede, äsgermezlikde, sögünçde, Seniň sabyrly merhemetiň berk durdy; Adamyň ýamanlygy netijesiz Seniň ýüregiňi gyssaga salmaga. Ähli zatdan ýokary, Seniň kämil ýagşylygyň Mübärek ylahy ýaly ýokary galdy; Gynanç bilen ezilen garyp ýürekler Hemişe Sende dynç tapdy. Güýçli adam öz ýaragynyň içinde Sen merhemetiňde duşduň, Güýçli jadygöýi ýok etdiň Biziň bagtsyz neslimiziň. Adamyň zynjyrlary, onuň pidasy, Seniň eliň bilen boşadyldy; Ony ejir çekdirýän hiç hili ýamanlyk Seniň güýjüň öňünde durup bilmedi. Kesel, ölüm we jyn, Ähli zat Seniň sözüň öňünde gaçdy, Garaňkylyk agalygy ýaly Günüň gaýdyp gelen hojaýynyň! Biziň ýükümizi göteren söýgi Näletlenen agaçda, Ýürege günäni bagyşlardy, We günäkärleri azat ederdi! Seni bu gynançly dünýäde gamgyn eden söýgi, Gynançly dünýäde, Betbagt adamy kemsitdi Merhemetiň – Seni peselden merhemetiň. Ýene-de Sende söýgüniň süýji ysy Her bir işde şöhle saçdy, We Hudaýyň söýgüli merhemetini görkezdi Mätäç her bir janyň.
