«Sen Özüňe bil baglan adamy doly parahatlykda saklarsyň, çünki ol Saňa bil baglaýar. Rebbi ebediýete çenli bil baglaň, çünki Reb Ýehowada Ebedi Gaýa bardyr» (Işaýa 26:3-4).
Biz köp basyşly günlerde ýaşapdyk we häzirem ýaşaýarys. Bu diňe bir aýdyň zat. Watanymyzda kynçylyklar bar, söwda durmuşynda, senagat durmuşynda, hünär durmuşynda, hakykatda her bir bölümde. Köp öýlerde alada bar. Gün-güzerany dolandyrmak kynçylygy. Keseliň buludy; ýitginiň ýürek agyrysy; diňe şeýle ejir çekenlere we Hudaýa mälim bolan maşgala synagynyň ýüki.
Ýagdaýlar ýatda galan iň erbet ýagdaýlar bolup bilse-de, we her birimiz öz ýagdaýymyzyň deňi-taýy ýok diýip pikir etsek-de, Mukaddes Ýazgylara ýüzlenip, ähli döwürlerde azabyň Hudaýyň halkynyň paýyna düşendigini görýäris.
Biz Köne Äht taryhyny ýatlap geçsek, atma-at ýadymyza düşýär. Ýewreýler 11:36-38-de atsyz, näbelli esgerler, erkekler we aýallar barada nähili ýazgy bar, «biziň ýaly duýgulary bolan» (Ýakup 5:17); olaryň durmuşy aýylganç ölüm bilen gutaran aýylganç azaplar bilen bellendi. Biz Rebbimiz Isa Mesih Öz şägirtlerine: «Dünýäde kynçylyklar çekersiňiz» (Ýahýa 16:33) diýendigini ýatlaýarys. Biz Pawlusyň 2 Korinfliler 11:23-28-de gysgaça beýan edilen azaplaryny we 2 Korinfliler 4:16-18-de bu barada aýdanlaryny okaýarys.
Käbir okyjy: «Bularyň hemmesi gowy, ýöne başgalaryň ejir çekendigini bilmek meniň ýükümi ýeňletmeýär, gamymy azaltmaýar, synagymy aňsatlaşdyrmaýar» diýip biler. Bu derrew kabul edilýär. Emma, olaryň kimde tükeniksiz çeşme tapandygyny we nähili ýollar bilen goldanandygyny öwrenmek bize kömek edýär. Bu bizi tekstimize getirýär we biz tupanly dogan-uýalarymyzy her bir sözi ölçerip görmäge mähirli çagyrýarys. J.N. Darbynyň örän ajaýyp Täze Terjimesinde berlişi ýaly, ony gaýtadan çap etmäge rugsat berilermi:
«Sen Özüňe bil baglan adamy doly parahatlykda saklarsyň, çünki ol Saňa bil baglaýar. Rebbi ebediýete çenli bil baglaň, çünki Ýah, Rebde, Ebedi Gaýa bardyr.»
Hudaýa bil baglan akyl
Seresap boluň! Azap çekmek synagyna däl-de; ýa-da bolup biljek zatlara däl-de, ýa-da ikinji sebäplere hiç hili däl-de; eýsem Hudaýa bil baglan akyl, şol adam, onuň akyly, özüni Hudaý doly parahatlykda saklar. Näme üçin? Ol alada edýänligi üçinmi? Ýok. Ol tolgunyp, gisteriki bolýanlygy üçinmi? Ýok. Ol özüni ýekelikde saklaýanlygy, doganlarynyň ýanyndan gaçýanlygy we kynçylyklaryny saklaýanlygy üçinmi? Ýok. Onda näme? Çünki «ol Saňa bil baglaýar.» Sözlükde bil baglamak, «doly ynanmak: ynanmak: daýanmak» diýmekdir.»
Aýdyň, eziz dogan ýa-da uýa, Hudaýyň «doly ynanmaga» bolýan Bir zatdygyna ynanýarsyňyzmy? Kime daýanyp bilersiňiz? Ýüküňiz şeýle agyr, synagyňyz şeýle ulymy, siz Oňa ähli zady «ynanyp» bilmeýän ýaly duýýarsyňyzmy? Biz soraglarymyzy okanyňyzda akyl taýdan jogap berýändigiňizi bilýändigimize ynanýarys, şonuň üçin biz ruhlandyryjy nesihaty dowam etdirýäris: «Rebbe ebediýete çenli bil baglaň.» Hemme wagt, her bir ýagdaýda, bulutlar gara we howply bolanda; ýük gaty agyr görünende; agyry çydap bolmajak derejede bolanda; geljekde Gün şöhlesi görünmeýän ýaly bolanda; düşündirip bolmajak ýekelik duýgusy bilen basylyp ýatylanda; «Rebbe ebediýete çenli bil baglaň.» Siz näme taparsyňyz? Diňe asyrlar boýy san-sajaksyz mukaddesleriň tapan zatlaryny, we häzirki wagtda san-sajaksyz mukaddesleriň Jennete, öýlerine barýan ýolunda tapýan zatlaryny; Ýahda, Rebde, Ebedi Gaýa bardyr. Öz-özünden bar bolan, ähtini saklaýan Hudaý: siz Oňa bil baglap bilersiňizmi, näme pikir edýärsiňiz? Ol sizi hiç haçan ýalňyşdyrdymy? Ol sizi hiç haçan ýalňyşdyrarmy? Ol sizi hiç haçan ýalňyşdyryp bilermi? Ýok! Ýok! ÝOK! diýip her bir okyjy jogap berýär. Onda Oňa bil baglaň. Kimdir biri: «Ýöne käwagt titräp durýandygymy boýun almaly, men muňa kömek edip bilmeýärin» diýýär. Bu bolup biler, we Ol bilýär, Ol düşünýär, «çünki Ol biziň gurluşymyzy bilýär; Ol biziň topragdygymyzy ýatlaýar» (Zebur 103:14).
Ebedi Gaýa
Emma Onda «Ebedi Gaýa» bardyr, we şol Gaýa hiç haçan titreýär. Tamugyň güýçleri şol Gaýa hüjüm etdi, garaňkylygyň güýçleri özlerini şonuň üstünde sarp etdi; we ol henizem sarsmaz we sarsdyryp bolmaz ýagdaýda durýar, we şol ýerde, diňe şol ýerde, siz dynç alyp bilersiňiz, «çünki Ýahda, Rebde, Ebedi Gaýa bardyr.» Biz ýene-de Rebbimiz Isanyň şägirtlerine gam-gussa basanda aýdan sözlerine ünsüňizi çekýäris:
Men size bu zatlary aýtdym, Meniň içimde parahatlyk tapsyňyz. Dünýäde kynçylyklar çekersiňiz: ýöne ruhuňyzy galdyryň; Men dünýäni ýeňdim (Ýahýa 16:33).
Ruhuňyzy galdyryň
Şol gara gijede eden ýaly, siz bu setirleri okan wagtyňyz, Ol siziň aladaly ýüregiňize parahatlyk sözlerini aýdardy. Özüňizde däl, ýa-da meýilnamalaryňyzda däl, ýa-da dynçsyz energiýaňyzda däl, eýsem Özünde we diňe Özünde parahatlyk. Soňra Öz mähirli, näzik, duýgudaş, gaýtalanmajak usuly bilen, Ol size: «Ruhuňyzy galdyryň!» diýerdi. Ah, Onuň her birimize aýratynlykda gelmeginiň, gözlerimizden ýaşlary süpürmäge, ruhymyzdan ýüki aýyrmaga we söýgüsini ýüregimize guýmaga çalyşmagynyň ajaýyp şatlygy; Ol gulagymyza pyşyrdanda: «Ruhuňyzy galdyryň!» Biz şeýle ýazýarys, Rebbimiziň ýolbaşçylygynda ynanýarys, çünki biz beýan eden ýagdaýlarymyza meňzeş köp adamlara duş gelýäris, we «Mukaddes Ýazgy Hakykaty» okyjylarynyň arasynda has köpüsi bardygyna ynanýarys. Şeýle adamlara, Rebbimiziň adyndan biz tekstimiziň sözlerini, «Rebbe ebediýete çenli bil baglaň,» we Rebbimiziň «Özlerine» aýdan sözlerini, «Ruhuňyzy galdyryň» ýetirýäris. Geliň, dyza çöküp, Ol üçin Oňa minnetdarlyk bildireliň, geliň, olary özümize alyp gideliň; we soňra Hudaý tarapyndan berlen iman, ynam we hakykat bilen aýdym aýdalyň;
Biz ýagty ertire garaşýarys; Hemme zat gowy bolar.
Iman gamly günlerde aýdym aýdyp biler, Hemme zat, hemme zat gowy.
Atamyzyň söýgüsine daýanyp, Isa her bir zerurlygy üpjün edýär;
Ýa-da ýaşap, ýa-da ölüp, Hemme zat gowy bolmaly.
»
