Tarapyndan: Alfred E. Bouter
Köp adamlar Hudaýyň Ruhunyň Markusyň Hoş Habarynda Reb Isa Mesihiniň sözleriniň Öz gürlän dilinde biziň üçin saklanan bu dört wakasyny näme üçin ýazgyda galdyrandygy baradaky sorag barada oýlandylar. Men ýaňy-ýakynda olaryň her biriniň çuňňur ýakynlyk wakalarydygyny düşündim. Geliň, olary gözden geçireliň.
“Talitha cumi”
Markus 5:35–43-de Ýaýrusyň gyzynyň ölümi we direlişi barada okap bilýäris. Elhenç sözler aýdylandan dessine
“Gyzjygyň öldi” diýen sözler Ýaýrusa aýdylanda, Reb Isa Mesih derrew onuň ýanynda teselli we ruhlandyryjy sözler bilen durýar: “Gorkma, diňe ynan.” Bu, aşa gynanç we alada pursatlarynda Halasgärimiziň ýakynlygyny duýup bilýändigimizi we şol ýagdaýlarda bizi goldajak kömegi Ondan alyp bilýändigimizi görkezýär. Ol imansyzlygyň we ýigrenjiň ähli elementlerini aýyrandan soň, Ýaýrus bilen göni ölüm ýerine barýar, ýöne ýanyna ata-enesini we üç sany saýlanan şägirdi alýar.
Ol gyzy elinden tutdy we oňa aýtdy: Talitha cumi.
Kanun boýunça, bir ýewreýiň öli bedene degmegi, we onuň ruhy çykandygy sebäpli ol ölüdi (Luka 8:55), şol adamy ýedi günläp haram ederdi. Muňa garamazdan, Halasgär beýle däldi, çünki Ol günä we onuň netijeleri bilen hiç haçan hapalanmazdy, ýöne çäksiz merhemet bilen, Ol günäniň bizi getiren ýerine, hatda haçdaky ölümi kabul etmäge-de geldi. Şol ýaş gyzyň elinden tutmaklyk bu ajaýyp hereket çuňňur ýakynlygyň bir görnüşidir we Luka 10:33-däki sözleri görkezýär,
Ol ýol ýöräp barýarka, ol ýere geldi.
"Ephphatha”
Markus 7:31–37-de biz ker we dilsiz adamyň sagalmagyny görýäris, gynançly ahlak netijeleri bolan rehimdarlyk ýagdaýy, şol döwürde Ysraýyl milletine mahsusdy, ýöne Halasgäri tanamaýan her bir adam üçin hem dogrudyr. Ysraýyl, kanun boýunça, berlenligi üçin uly merhemete eýedi
“Hudaýyň sözleri,” ýöne olar imansyzlyk sebäpli ker bolupdylar we şonuň üçin Hudaýa öwgüde we seždede hiç hili jogap ýokdy. Eger biz Hoş Habary eşitmedik we ynanmadyk bolsak, biziň bilen hem şeýle, çünki,
Imansyz Oňa ýaramak mümkin däl (Ýewreýler 11:6).
Ol ony märekeden aýryp, bir gyra çekdi we barmaklaryny onuň gulaklaryna saldy, we tüýkürdi, we diline elledi; we asmana seredip, ah çekdi we oňa aýtdy: Ephphatha.
Ýene-de, Ol garyp adamy imansyz märekeden aýyrýar, çünki bu köpçülikleýin mesele däl, eýsem şahsy we ýakyn meseledir. Soňra Reb Isa Mesih barmaklaryny adamyň gulaklaryna salýar. Bu Hoş Habarda Rebiň barmaklary baradaky ýeke-täk agzalma; aslynda, Ýahýa 9-da başga bir agzalma bar. Bu waka barada ýeterlik gürlemek, Hudaýyň Oglunyň adamyň her bir gulagyna barmagyny salýandygyny, soňra tüýkürip, tüýküligini adamyň diline goýýandygyny, Özüni barmaklary bilen şol ýagdaý bilen baglanyşdyrýandygyny we Özünden bir zatlary onuň diline goýýandygyny göz öňüne getirmek nähili mümkin däl. Men mundan has ýakyn zady göz öňüne getirip bilemok: Bu sežde we tagzym etmäge çagyrýar. Soňra “Ol ah çekdi” diýilýär. Bu söz, günäniň Hudaý üçin ähli zady nähili zaýalandygyny duýup, çuňňur gynanjy aňladýar, soňra bolsa “Ephphatha, ýagny, Açyl” diýýär.
“Abba”
Markusyň Getsemanide Rebiň ejir çekişi baradaky beýanynda, Ol Atasyna ýüzlenende, şu sözi ulanýar
“Abba” (14:36). Bu ýüzlenme görnüşi, “çagalaryň dodaklaryndan çykan sözdür we akyla sygmaýan ynamy aňladýar” (W. E. Vine). 33-nji aýatda biz Onuň “gaty haýran galyp, gaty agyrlaşyp başlandygyny” okaýarys. “Haýran galmak” sözi “gymyldamazlyk” manysyny berýän kökden gelip çykýar we köplenç “gorky” bilen baglanyşyklydyr; gaty agyrlaşmak çuňňur kynçylygyň aňlatmasydyr. Men Mukaddes Ruhunyň Onuň öňündäki zatlaryň Onuň mukaddes şahsyýetine eden täsirini beýan etmek üçin ulanýan bu sözlerine teswir bermäge çekinýärin, çünki olar biziň düşünjämizden daşda durýan aşa çuňňur duýgulary öz içine alýar. Şonuň üçin
“Ol birneme öňe gitdi we ýere ýykyldy.” Bu bize Onuň Petrusyň aýdan sözlerini ýatladýar: “Siz indi Meniň yzymdan gelip bilmersiňiz,” Ol diňe haça eltýän soňky ýola girende, şol ýolda hiç kim Oňa ýoldaş bolup bilmezdi. Şonda-da Ol Atasyna iň süýji ýönekeýlik we ýakynlyk bilen gürleýär. Şonda Rimliler 8:15-de okamak nähili haýran galdyryjy,
Emma siz ogullyk Ruhuny aldyňyz, Onuň arkaly biz: Abba, Ata! diýip gygyrýarys.
Biz ogullar gatnaşygyna getirilendigimiz üçin we Mukaddes Ruhunyň güýjünde şol gatnaşygyň tebigatyna eýe bolandygymyz üçin, biz Onuň bu ýerdäki adam hökmünde bolan ýakynlygyna girip bileris we Atasyna şol bir söz bilen ýüzlenip bileris: “Abba.”
"Eloi, Eloi"
Ahyrynda, Markus 15:34-de biz okaýarys,
Dokuzynjy sagatda Isa uly ses bilen gygyryp: Eloi, Eloi, lama sabachthani! diýdi.
Öňki aýatda, biz üç sagatlap ähli ýeri gaplan garaňkylyk barada okaýarys, çünki hiç bir ynsan akyly şol sagatlarda kämil adam bilen Onuň Hudaýynyň arasynda bolup geçen zatlara girip bilmez. Zebur 22-niň 1-nji we 3-nji aýatlary Onuň aşa duýguly sözlerini aýtmagyna nämäniň sebäp bolandygyny, şeýle hem Onuň çeken güýçli fiziki ejirlerini birneme düşündirmäge kömek edýär. Ol şeýle wepaly hyzmat eden Hudaýy näme üçin Ony terk edýärdi? 3-nji aýatda Ol şol çuňňur soraga jogap berýär: “Emma Sen mukaddesiň.” Şeýlelik bilen, kämil dogrulykda, Ol Hudaýyň Ony terk etmegini aklapdyr, çünki Ol “günä edildi” we biziň günälerimizi Öz bedeni bilen agaçda göterýärdi.
Ýene-de, men ynanýaryn ki, Onuň iň çuňňur ejir çekiş sagatlarynda agzyndan çykan sözleriň saklanmagy, Mukaddes Ruhunyň bize görkezjek ýakynlygyny bize ýetirýär, biz şol mukaddes ejirleri dabaraly, ýöne tagzym bilen synlaýarkak.
