Asman söýgüsinde ýaşamak
Asman söýgüsinde ýaşamak, Ýüregim hiç hili üýtgeşmeden gorkmaz; Şeýle ynam howpsuzdyr, Çünki bu ýerde hiç zat üýtgemeýär; Tupan daşymda güňlän hem bolsa, Ýüregim pes bolup biler, Emma Hudaý meniň daşymdadyr, Men nädip lapykeç bolup bilerin?
Ol meni nirä ýolbaşçylyk etse-de, Hiç hili ýetmezçilik meni yzyma gaýtaryp bilmez; Çopanym meniň ýanymdadyr, Mende hiç zat ýok däl; Onuň akyldarlygy hemişe oýa, Onuň görkü hiç haçan solmaýar; Ol öz ýoluny bilýär, Men Onuň bilen ýörärin.
Öňümde ýaşyl meýdanlar bar, Olary entek görmedim; Gara bulutlar bolan ýerlerde, Ýagty asmanlar tizden üstümde bolar: Umidimi ölçäp bilmerin, Durmuş ýolum azat, Halasgärimde hazynam bar, Ol meniň bilen ýörär.
Biz Seni tizden göreris, Isa Mesihi, Halas edilen märekäniň arasynda, Onuň şöhraty, şatlygy we gözelligi, Onuň hiç haçan gutarmaýan aýdymy: Eý, ajaýyp wada güni, Gelin we Gyz Hemişe şöhratda görünýär, Hemişe kanagatlanýar! —Miss Annie L. Waring (1820–1910)
