Hudaýyň Ruhy bize Eýýup bilen Ýermeýanyň kyn ýagdaýlarynda we Reb Isanyňkydan gaty tapawutly we öwrediji deňeşdirmäni berdi.
“Eýýup agzyny açyp, öz gününe nälet etdi” (Eýýup 3:1). Ol dynç almak üçin ah çekdi, ýöne ony ölümiň kölegelerinde we gabyryň garaňkylygynda gözledi. Garaňky dynçlyk! Pygamber Ýermeýada hem şol bir zady görýäris (Ýermeýa 20:14–18). Hudaýyň bu söýgüli we hormatly mukaddesleriniň ikisi hem, daşarky basyş astynda galanda, hakyky imanyň hemişe berýän ruhuň deňagramly ýagdaýyny bir pursatlyk ýitirdiler.
Indi, mukaddes Halypa Matta 11-de şöhratly tapawutda öňümizde durýar. Bu bap Oňa garşy bolan birnäçe ýagdaýlary ýazga alýar.
Herodyň türmesi Ýahýa çokundyryjynyň ynamyny sarsdyran ýaly boldy. Şol nesliň adamlary Ýahýanyň we Mesihiň özüniň gullugynda dogrulygyň we merhemetiň ikitaraplaýyn şaýatlygyny ret etdiler. Horazin, Betsaýda we Kapernaum Onuň “güýçli işlerini” görüp toba etmediler.
Onda näme? Halypa Öz hyzmatkärleri Eýýup bilen Ýermeýanyň dilini ulandymy? Hiç haçan. Onuň islegi Atasynyňky bilen doly utgaşýardy, şonuň üçin, “Şol wagt [ähli zat Oňa garşy görünende] Isa jogap berip şeýle diýdi: Saňa şükür edýärin, Atam… çünki bu Seniň nazaryňda gowy göründi.” Isa dynçlyk tapdy. Ol “ähli zähmet çekýänleri we agyr ýükli bolanlary” “dynç almaga” çagyrýar. Ol bizi dynç alyş ýerimiz hökmünde gabyra görkezmeýär, ýöne Ol merhemetli ýagdaýda egilip, bizi Öz boýuntyrygyny Onuň bilen paýlaşmaga çagyrýar – Onuň “ýumşak we pesgöwünli” ruhuna içmäge – ölen islegi götermäge – iň garaňky ýagdaýlara we iň kyn ýagdaýlara “Hudaýa şükür” we “şeýle-de” bilen garşy durmaga. Bu mukaddes “dynçlykdyr.” Bu ölümde däl-de, durmuşda dynçlykdyr – gabyrda däl-de, Mesihde dynçlykdyr.
Basymdan dynç almak üçin gabyry arzuw edýän wagtyňyz bolýarmy? Eger şeýle bolsa, ýokardaky ýazgylara serediň. Olaryň üstünde oýlanyň, olaryň üstünde doga ediň we Isanyň dynçlyk tapan ýerinde, öz islegiňiziň ýoklugynda dynçlyk tapmaga çalyşyň. Biz köplenç ýagdaýlaryň üýtgemeginiň bizi bagtly etjekdigini pikir edýäris. Biz, eger bu synag aýrylyp, şol ýetmezçilik doldurylsa, ähli zadyň gowy boljakdygyny göz öňüne getirýäris. Şeýle pikir etmäge synanyşanda, bize ýagdaýlaryň üýtgemeginiň däl-de, öz-özümize garşy ýeňiş gerekdigini ýatda saklalyň. Gowy Reb bize hemişe bu ýeňşi bersin, şonda biz parahatçylykdan lezzet alarys.
