«Siziň gökdäki Ataňyz bularyň hemmesine mätäçdigiňizi bilýär.» (Matta 6:32)
Ilkibaşda Isa tarapyndan wagtlaýyn zatlar barada aýdylsa-da, bu Hudaýyň çagasynyň üýtgäp duran taryhynyň ähli üýtgäp duran kynçylyklarynyň arasynda şygar hökmünde kabul edilip bilner. Bu ähli şübheleri nädip köşeşdirmeli; ähli nägilelikleri nädip ýatyrmaly; pespällige, soragsyz boýun egmäge nädip eltmelidigini görkezýär: «Meniň gökdäki Atam bularyň hemmesine mätäçdigimi bilýär!»
Çaga atanyň elinden has howpsuz ýa-da gowy nirede bolup biler? Imanly adam Hudaýynyň elinden has gowy nirede bolup biler? Biz özümiz üçin nämäniň iň gowudygyny gowy bilmeýäris. Biz ýalňyşsyz akyldarlyk bilen ygtybarly ýolbaşçylyk astyndadyrys. Eger-de biz gyssagly çaklamanyň bir pursatynda «Bular meniň garşyma!» diýip aýtmaga synanyşsak, goý, bu «söz» gyssagly we mynasyp bolmadyk çaklamany ýazgarsyn. Ýalňyşsyz akyldarlyk we Atalyk söýgüsi ähli zadyň «zerurdygyny» yglan etdi.
Eý, ruhum, seniň parahatlygyňy bozýan bir zat barmy? Ygtybarlyklar garaňkymy ýa-da haçlar agyrmy? Ruhy daýançlar aýryldymy, mahluk rahatlyklary azaldyldymy, kädiler ot ýaly urulyp guradymy? Her biriniň üstüne ýaz: «Siziň Ataňyz bularyň hemmesine mätäçdigiňizi bilýär!» Siziň ýüküňizi artdyran Ol. Näme üçin? «Bu zerurdy.» Siziň dünýewi meýilnamalaryňyzy kesen, gymmatly umytlaryňyzy bozup biljek Ol. Näme üçin? «Bu zerurdy.» Islenýän ýolda ýakymly gül — Ol özüniň ýerini tutýardy — Ol ony aýyrmalydy! Hudaý bilen gatnaşykda has ýokary ruhy bereket bardy.
Gökdäki Ataňyzyň islegine has çaga ýaly ynam ruhuny ösdürmäge çalyşyň. Siz çöliň tupanlaryna garşy ýalňyz we dostsuz goýulmadyňyz. Siziň Maralaryňyz hem, Elimleriňiz hem Ol tarapyndan bellenendir. Siziň öňüňizde merhemetli sütün-bulut bar. Gün şöhlesinden we tupandan geçip, onuň yzyna düşüň. Ol sizi «aýlap» biler, ýöne Ol sizi ýalňyş ýola salmaz. Onuň ähli hereketleriniň häsiýeti beýan edilip bilinmeýän mähirlilikdir. «Onuň ady mübärek bolsun,» diýip, synagdan geçen bir imanly aýdýar, «Ol meniň aýaklarymy keýikleriň aýaklary ýaly edýär» (harplar boýunça, «deňleýär»), «Ol olary her bir gaýa, her bir beýiklige, her bir böküşe deňleýär.»
Bu köşeşdiriji sözi aýdýan kim? Bu, öz elhenç ejirleri wagtynda ähli zadyň zerurdygyny we ähli zadyň bellenendigini, Beýtullahmyň sallançagyndan Golgotanyň Haçyna çenli — Ol, Gamgyn Adam, çeken gam täjinde gereksiz tiken ýokdugyny özüniň ynamynyň gymmatyny duýan Odyr. Onuň ajy käsesindäki her bir damja Atasy tarapyndan garyldy: «Meniň içmegim üçin berýän bu käsemi içmeýinmi?» Eý, eger Ol bu akyla sygmaýan agyry sagadynda, Atanyň eli gorkunç peç otlaryny ýakdy diýen pikirde teselli tapyp bilse — Onuň ähli ejir çekýän halkyna şol hakykatda nähili güýçli teselli bar!
Näme! Bir artykmaç damja! Bir gereksiz agyry! Bir gereksiz haç! Gizlin ateizmi ýatyryň! Ol öz Ogluny siziň üçin berdi! Ol özüni «siziň Ataňyz!» diýip atlandyrýar! Häzirki wagtda çekýän synagyňyz näme bolsa-da, merhemetli Halasgäriň sözi «gaharjaň deňze atylan ýag ýaly» bolsun; goý, ol her bir pitneçi gözýaş damjasyny guratsyn. «Ol, siziň ýalňyşsyz Ataňyz, munuň hem, bularyň hemmesiniň hem size zerurdygyny bilýär.»
