Hudaýyň beýikligi we şöhraty, Ol gadymy mukaddeslere merhemet bilen sözläninde, täsirli jogap döretdi.
Ol «Ybraýym, Ybraýym» diýip çagyran wagty, derrew «Ine, men» diýen jogap geldi. Ol «Ýakup, Ýakup» diýen wagty, jogap derrew «Ine, men» boldy. Musa Ol «Musa, Musa!» diýip sözledi, we oňa derrew «Ine, men» diýip jogap berildi.
Emma, Reb Özüniň gelmeli wagty, Işaýa 52:6-da ýazylgydyr: «Şonuň üçin Meniň halkym Meniň adymy biler: şonuň üçin olar şol gün Meniň sözleýänligimi bilerler: ine, Men» ýa-da has dogrusy, «Men ŞOL BIR, diýýän, INE, MEN.»
Hawa, hakykatdanam, Ol «şol bir»; bu Onuň Köne Ähtde şeýle atlandyrylýan iň soňky we on ikinji gezigidir; ýöne indi, Onuň merhemetli we mukaddes adynyň yglan edilýändigi aýdylanda, Ol «Ine, men!» diýýän Özüdir.
Nähili ajaýyp merhemet! Ol bu ýerde teninde bolanda, köplenç «Men Ol» we «Men» diýmediizmi?
Şol bir Adam öňküsi ýaly, şol bir usulda sözleýän eşidilýär, ýöne pes merhemetde aşak inen ýaly, «Marta, Marta!» we «Simon, Simon!»
Ýene bir gezek, Onuň göge galanyndan soň, «Saul, Saul!» We Benýaminli Saul sorady: «Sen kim, Reb?» Bu jogaby yzarlaýja getiren nähili haýran galdyryjy sözlerdi: «MEN ISA!»
Hawa, we diňe Onda biz baky «ŞOL BIR» (Ýewreýler 1:12) bolan, hiç haçan üýtgemeýän, «Ilkinji we Soňky» (Ylham 1:17) bolan Zady bilmäge berildik.
