«Dogry adam öz ýolunda dowam eder.» (Eýýup 17:9)
Okyjy! Üýtgeýän taryhyňyzyň ýokary we aşak akymlarynyň arasynda siziň üçin nähili teselli beriji – üýtgeşmäniň hemmesi siziň bilen, Hudaýyňyz bilen däl! Siziň ruhy gämiňiz synag tolkunlarynda, köp gara gijeki tupanlarda galmagal edip biler. Siz öz pilotyňyzyň sizi terk edendigini pikir edip, hemişe «Hudaýym nirede?» diýmäge taýyn bolup bilersiňiz.
Ýöne gorkmaň! Siziň ruhy ykbalyňyzy göterýän gämi siziňkiden has gowy ellerde! Bir altyn äht söýgi zynjyry ony ebedi tagta baglaýar! Bu zynjyr hiç haçan üzülmez. Ony elinde saklaýan size howpsuzlygyňyzyň kepili hökmünde muny berýär,
«Men ýaşaýandygyma görä — siz hem ýaşarsyňyz!» (Ýahýa 14:19)
«Onda näme üçin ruhdan düşýärsiň, eý janym? we näme üçin içimde biynjalyk bolýarsyň? Hudaýa umyt et!» Siz bu tupanly tolkunlardan hökman çykarsyňyz we arzuw edilen limana ýetersiňiz! Ýöne özüňize wepaly boluň: merhemetde ösüşiňize päsgel berýän ýa-da bökdeýän hiç zadyň ýokdugyna göz ýetiriň. Näçe az zadyň siziň ösüşiňizi haýalladyp biljekdigini oýlanyň. Bir günä ýol berlen — bir synag oýnalan — bir içki dönük — siziň bilen Hudaýyňyzyň arasynda aýrylyşmak bilen köp agyryly sagatlara we agyryly gözýaşlara sebäp bolup biler. Muny özüňiziň gündelik dogaňyz ediň,
«Meni synla, eý Hudaý, we ýüregimi bil; meni syna we aladaly pikirlerimi bil. Meniň içimde Seni kemsidýän zady görkez, we meni ebedi ýaşaýyş ýoluna alyp git!» (Zebur 139:23-24)
