Hristian we Hudaýyň HOŞ HABARY
«Pawlus, Isa Mesihiň guly, resul bolmaga çagyrylan, Hudaýyň hoş habary üçin aýrylan, (Ony Ol öň Öz pygamberleri arkaly Mukaddes Ýazgylarda wada beripdi) Öz Ogly, Rebimiz Isa Mesih barada, ol beden boýunça Dawudyň tohumyndan boldy, we mukaddeslik Ruhuna görä, ölülerden direliş arkaly güýç bilen Hudaýyň Ogly diýlip yglan edildi.» Rimliler 1:1-4 KJV )
Rimlilere Ýazgynyň iň başynda biz gaty beýik bir ýere çykýarys, şonda biz «Hudaýyň hoş habary» diýen sözde saklanýan hakykatyň giňişligine seredip bileris. Bu günlerde biz hoş habary şeýle bir ýeňilleşdirdik welin, hatda täzeden dogulmadyk akyla-da düşnükli bolar ýaly, biz onuň manysynyň ägirt ulylygyna düşünip bilmedik. Biz hoş habary diňe halas bolup jennete gidip biljek serişde hökmünde gaty ýygy-ýygydan pikir edýäris.
Biziň kiçijik garaýşymyz
Şeýle düşündirişiň sebäbi, men öz alýan peýdalarym bilen gaty meşgul; hakykatdanam, uly «Men» akylyň göz öňünde şeýle bir uly bolup görünýär welin, biz adatça özümizi ähli zadyň töwereginde aýlanýan merkez hasaplaýarys. Şonuň üçin «Hudaýyň hoş habary, Öz Ogly, Rebimiz Isa Mesih barada» oýlanmak biziň üçin gowy.
Biz bu hakykat barada ortaça hristianyň düşünjesini peseltmäge synanyşmakdan goranmak isleýäris. Ýöne biz hoş habaryň ölçeglerini öz düşünjämize laýyk getirmek bilen, ony şöhratyndan mahrum edýändigimiz ýagdaýy bilen ýüzbe-ýüz bolmaly. Munuň netijesi, biz Hudaýyň maksatlarynyň merkezi bolan Biriniň aýaklarynda sežde edijiler bolmagymyzy bes edýäris, we hoş habary öz akyl ukybymyz bilen ölçenmeli we baha berilmeli bir zada öwürýäris.
Şeýlelik bilen hristian, Hudaýyň öz kiçijik gämisine akýan merhemetleri bilen meşgul bolmaga has ýykgyn edýär, Hudaýyň maslahatlarynyň Adamy bilen meşgul bolmakdan has köp, Ol ähli zatlaryň Mirasdüşeri edilip bellenen, Hudaýyň äleminiň Baştutany we Merkezi, Oňa «her bir dyz çöküp we her bir dil Onuň Rebdigini Hudaý Ata şöhrat üçin ykrar eder» (Filipililer 2:10-11).
Hudaýyň Beýik Garaýşy
Hudaýyň hoş habary diýmek, diňe meniň halas bolup biljek ýolum däl; ol ondan has köp. Ol «Hudaýyň hoş habary, Öz Ogly, Rebimiz Isa Mesih barada» (Rimliler 1:3). Bu ägirt uly hakykatyň manysyna düşünmek üçin biz ruhlarymyzyň düşünjesinde ebediligiň özüne, Iň Beýigiň maslahat otaglaryna gaýdyp gitmeli, we Hudaý Ata, Hudaý Ogly we Hudaý Mukaddes Ruhyň Hristiançylyk diýip atlandyrýan bu ajaýyp bereket meýilnamasyny planlaşdyrandygyny bilmeli. Bu meýilnamanyň ähli merkezi obýekti men we meniň bereketlerim däl, eýsem «Onuň Ogly, Rebimiz Isa Mesih.»
Bu Ýahýanyň öz ilkinji hatynda görkezýän beýik hakykatyny ýatladýar, ýagny
Hudaý söýgüdir (1 Ýahýa 4:8,16). Şol söýginiň amala aşyrylmagy Hudaýlygyň şahslarynyň arasynda ebedi hereket edýärdi. Reb Isa şol deňsiz-taýsyz söýgä salgylanyp, Atasyna şeýle diýdi: «Sen Meni dünýäniň düýbüni tutmazdan öň söýdüň» (Ýahýa 17:24). Hudaýlygyň üç şahsy bu söýginiň bir-birine garşy amala aşyrylmagyna syrly ýagdaýda ukyplydyr.
Süleýmanyň Tymsallary 8 bize bu şol bir hakykatyň ajaýyp suratyny berýär. Ebedi asyryň çäksiz giňişligine, dünýäniň düýbüni tutmazdan öň, akyldarlygyň şahsyýetleşdirilmegi bolan şahs şeýle diýýär: «Reb Meni Öz ýolunyň başlangyjynda, Öz gadymy işlerinden öň eýeledi. Men ebedilikden, başlangyçdan, ýa-da ýer ýok wagtynda ... Ol heniz ýeri, meýdanlary, ýa-da dünýäniň topragynyň iň ýokary bölegini ýaratmanka gurlupdym. Ol asmanlary taýýarlanynda, Men şol ýerde boldum; Ol çuňlugyň ýüzüne kompas goýanda; Ol ýokardaky bulutlary berkitende; Ol çuňlugyň çeşmelerini güýçlendirende; Ol deňze Öz kararyny berende, suwlar Onuň buýrugyny geçmez ýaly; Ol ýeriň düýbüni belende, Men Onuň ýanynda boldum, Onuň bilen bile ulalan ýaly; we Men her gün Onuň lezzeti boldum, hemişe Onuň öňünde şatlanýardym; Onuň ýaşaýyşly ýerinde şatlanýardym; we Meniň lezzetim adam ogullary bilen boldy» (Süleýmanyň Tymsallary 8:22-31).
Birleşen Garaýyş
Üçlügiň syrly dünýäsindäki ylahy söýginiň funksiýalary ebedilikden bäri hereket edýärdi. Şol ýerde Hudaý Öz isleginiň maslahatyna görä Hristiançylygyň bu ajaýyp meýilnamasyny döretdi; we Reb Isa Mesih, Hudaýyň Ebedi Ogly, şol söýgi maksatlarynyň merkezi obýektidir. Biz bu hakykaty Efeslilerde ajaýyp ösdürilen görnüşde görýäris, Pawlus şol ýerde şeýle beýanat bilen çykýar: «Rebimiz Isa Mesihiň Hudaýy we Atasy mübärek bolsun, Ol bizi Mesihde gökdäki ýerlerde ähli ruhy bereketler bilen bereketledi, dünýäniň düýbüni tutmazdan öň bizi Onda saýlandy, şonda biz Onuň öňünde söýgüde mukaddes we günäsiz bolarys» (Efesliler 1:3-4). Bu ýerde biz Hudaýlygyň maslahatlarynyň beýanyny görýäris, we bu ajaýyp bereket we ebedi söýgi meýilnamasy bize «Hudaýyň hoş habary, Öz Ogly, Rebimiz Isa Mesih barada» yglan edilýär.
Men ynanýaryn, hristianyň ruhunda täze bir gün dogýar, haçan-da ol ilkinji gezek özüniň, şahsyýet hökmünde, Hudaýyň söýgi maksatlarynyň işleriniň beýik ruhy mehanizminiň diňe gaty kiçijik bir bölegini emele getirýändigini bilende. Mesihiň şöhraty maksatdyr. Hudaý, Reb Isa Mesihiň baş we merkezi şahs bolan, ýaradylyşyň iň uzak çäklerine çenli her bir akylly jandar tarapyndan sežde edilýän bir älemi bolýança kanagatlanmaz.
Pawlusyň «Isa Mesihiň guly, resul bolmaga çagyrylan, Hudaýyň hoş habary üçin aýrylan ... Öz Ogly, Rebimiz Isa Mesih barada» saýlanmagy ähli bu zatlary göz öňünde tutmak bilen boldy. Ol guldy, bu onuň bu beýik ruhy dramany yglan etmek üçin saýlanan merkezi şahsa garanyňda iň pes ýeri eýeleýändigini görkezýär. Soňra ol resuldy, sebäbi oňa şeýle beýik bir temany yglan etmek üçin Rebiň Özünden ygtyýar berilmeli. Soňra, onuň habarynyň we resullygynyň tassyklanmagy üçin, ol bu hoş habara aýryldy, we bu aňlatmanyň näderejede giňdigini bize düşünmek kyn.
