Hudaý meniň bilen, men gorkmaýaryn, Hemmeler maňa garşy çyksa-da; Halasgärim Mesihime ýüz tutanymda, Ýamanlyk goşuny gaçýar. Meniň dostum, Gudratygüýçli Reb, We meni söýýän Hudaý; Haýsy duşman maňa zyýan berip biler, Suw joşguny ýaly gelse-de?
Dünýä geçip ýok bolup biler, Sen, Hudaý, aýrylmarsyň; Jynlaryň ähli ýigrenji Meni Seniň söýgiňden aýryp bilmez; Açlyk ýa-da suwsuzlyk ýok, Gedaýlyk ýa-da alada ýok, Güýçli şazadalaryň gahar-gazaby ýok Meniň ol ýerdäki gaçybatalgama ýetip bilmez.
Meniň ýüregim şatlykdan joşýar, Gamy-gussalar ol ýerde galyp bilmez; Ol şöhratda belent aýdym aýdýar, Owadan gün şöhlesiniň arasynda. Maňa şöhle saçýan gün Isa we Onuň söýgüsi, Meniň aýdym-sazymyň çeşmesi Asmanda ýokarda çuňlukda. — Paul Gerhardt
