Şonuň üçin Reb özüňiz size bir alamat berer: Ine, gyz göwreli bolar we Ogluny dograr, we Onuň adyny Immanuel diýip atlandyrar.
Men ýaňy-ýakynda şeýle okadym: «Adam iýmitsiz kyrk gün, suwsuz üç gün, howasyz sekiz minut, ýöne umytsyz diňe bir sekunt ýaşap biler!» Ýylyň bu döwründe umydyny ýitiren köp adam bar; dünýäde köp adam umyt berýän bir zady tapmak üçin göreşýär. Reb Isany öz Rebbi we Halas edijisi hökmünde bilmeýänler «umydsyz we Hudaýsyzdyrlar» (Efesliler 2:12). Ýöne Reb Isany bilmek, umyt Hudaýyny bilmekdir, Ol «iman edip sizi ähli şatlyk we parahatçylyk bilen dolduryp, Mukaddes Ruhyň güýji bilen umytda bol bolmagyňyzy» (Rimliler 15:13) başarýar.
Mesihiň dogulmagyndan takmynan 700 ýyl öň, pygamber Işaýa geljek Mesih barada gürledi. Ol şeýle diýdi: «Şonuň üçin Reb özüňiz size bir alamat berer: Gyz göwreli bolar we ogluny dograr, we Onuň adyny Immanuel diýip atlandyrar.» Matta 1:23-de biz bu aýaty Rebbimiziň dogulmagy bilen baglanyşykly ýene okaýarys. Immanuel «Hudaý biziň bilen» diýmekdir. Adamzat bu umyt Hudaýyndan aýryldy, sebäbi günä bir adamyň bozulmagy arkaly dünýä geldi. Ýöne Hudaýyň Ogly dünýä geldi, ony ýazgarmak üçin däl, eýsem Onuň arkaly biz halas bolalyň (Ýahýa 3:16–17). Umyt Hudaýy umyt bermek üçin dünýä girdi. Isa Mesih biziň umydymyzdyr (1 Timoteos 1:1).
Ol «günäler üçin bir gezek, dogry däller üçin dogry, bizi Hudaýa getirmek üçin» Haçda ejir çekdi we öldi (1 Petrus 3:18). Reb Isanyň ölümi, jaýlanmagy we direlişi bizi Petrusyň «diri umyt» (1 Petrus 1:3) diýip atlandyrýan zadyna getirdi, we bu umyt indi biziň üçin Asmanda labyrlanypdyr, Ýewreýler 6:19–20-de okaýşymyz ýaly: «Bu umyt biziň ruh üçin labyrymyzdyr, hem ynamly hem berk, we perde arkasyndaky Barlyga girýär, ol ýere Öňden Gelen biziň üçin girdi—hatda Isa, Melkisedegiň tertibi boýunça ebedilik Ruhany bolup.»
Bugünki üçin Labyr:
Umut etmek kyn bolanda, zeburçy bize şeýle diýerdi: «Näme üçin sen gaýgyly, eý ruhum? We näme üçin sen içimde biynjalyk? Hudaýa umyt et, çünki men henizem Onuň ýüzüniň kömegi üçin Ony öwserin» (Zebur 42:5). Reb Isa bu dünýä gelende, Haça gidende, ejir çekende we öleninde, Ol «Umut bu ýerde» diýip yglan edýärdi. We Ol özüne eýerýänlere şeýle diýdi: «Men siziň bilen hemişe» (Matta 28:20).
